Το οδοιπορικό 50 ετών της Σχολής Ιστιοπλοΐας Ανοικτής Θαλάσσης του ΠΟΙΑΘ

Η αρχή της δεκαετίας του 1950 βρίσκει την Ελλάδα καθηµαγµένη µετά τις οδυνηρές περιπέτειες του Β’ Παγκοσµίου Πολέµου και του εµφυλίου σπαραγµού και η χώρα προσπαθεί να βρει τον δρόµο της ανασυγκρότησης που το επιτυγχάνει στο δεύτερο µισό της ιδίας δεκαετίας κατά το οποίο τίθενται τα θεµέλια της µελλοντικής οικονοµικής ανάπτυξης.

Ο Σάββας Γεωργίου με τη σύζυγό του Σούζαν.
Το βιβλίο με τα απομνημονεύματα του ταξιδιού του

Εις ότι αφορά στον αθλητισµό και ιδιαίτερα τον κλασικό, κατά τη δεκαετία αυτή προσπαθεί να αναγεννηθεί αφού οι προπολεµικοί πρωταθλητές του Στίβου, µε εξαίρεση τον θρίαµβο του Στέλιου Κυριακίδη στον µαραθώνιο της Βοστώνης του 1946, έχουν αποχωρήσει µετά τους Ολυµπιακούς Αγώνες του Λονδίνου του 1948 χωρίς ιδιαίτερες διακρίσεις. Η πρώτη µεγάλη επιτυχία της νέας γενιάς πρωταθλητών έρχεται µε την κατάκτηση του χάλκινου µεταλλίου του Γιώργου Ρουµπάνη στο άλµα επί κοντώ στους Ολυµπιακούς της Μελβούρνης το 1956 και ως φυσικό επακόλουθο προκαλεί το ευρύτερο ενδιαφέρον της νεολαίας να ασχοληθεί µε τον κλασικό αθλητισµό. Παρόµοια κατάσταση επικρατεί και στην Iστιοπλοΐα όπου οι εναποµείναντες της προπολεµικής γενιάς συνεχίζουν να αγωνίζονται αλλά χωρίς ιδιαίτερες διακρίσεις. Εξαίρεση αποτελεί η 8η θέση στην κατηγορία Star στους Ολυµπιακούς Αγώνες του Λονδίνου 1948 των Καλαµποκίδη – Κέµπερ. Στην Ανοικτή Θάλασσα, το µόνο αξιόλογο επίτευγµα είναι ο διάπλους του Ατλαντικού του Σάββα Γεωργίου µε τη σύζυγό του Σούζαν µε το σκάφος “Χαρά”, το 1956 που υπήρξε το πιο µικρό σκάφος µέχρι τότε που διέσχισε τον Ατλαντικό από δυσµάς προς ανατολάς. Το γεγονός αυτό συντείνει ώστε να αρχίσει αργότερα να αναπτύσσεται το ενδιαφέρον για την Ανοικτή Θάλασσα. Αξίζει να σηµειωθεί ότι ο Σάββας Γεωργίου υπήρξε για πολλά χρόνια στη δεκαετία 1970 εκπαιδευτής στη σχολή ιστιοπλοΐας του ΠΟΙΑΘ.

Καταλυτικής σηµασίας για την ανάπτυξη της Ιστιοπλοΐας είναι το χρυσό µετάλλιο του τότε διαδόχου του ελληνικού θρόνου Κωνσταντίνου που µαζί µε τον Οδυσσέα Εσκιτζόγλου και Γιώργο Ζαΐµη ως πλήρωµα κατέκτησαν στην κατηγορία Dragon στους Ολυµπιακούς της Ρώµης το 1960, γεγονός που δίνει το έναυσµα να ασχοληθούν περισσότεροι νέοι µε την ιστιοπλοΐα και να επακολουθήσουν οι µεγάλες ολυµπιακές διακρίσεις.

Παράλληλα διαπιστώνεται και η επιθυµία να αναπτυχθεί ο άλλος κλάδος της Ιστιοπλοΐας που είναι η Ανοικτή Θάλασσα που µέχρι τότε ήταν σχεδόν ανύπαρκτη εν αντιθέσει µε τα τεκταινόµενα στον υπόλοιπο δυτικό κόσµο. Μέχρι τότε οι αγώνες Ανοικτής Θάλασσας περιορίζονται σε παράκτιους αγώνες µε σκάφη κατασκευασµένα κυρίως στην Ελλάδα, τα περιώνυµα σκάφη τύπου ΕΘΕ της Ελληνικής Θαλασσίας Ενώσεως, ενός φορέα που ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1930 επί πρωθυπουργίας Ελευθερίου Βενιζέλου. Σκοπός της ΕΘΕ την οποίαν ο πρόεδρος του ΠΟΙΑΘ Ιωάννης Μαραγκουδάκης είχε την τιµή να υπηρετήσει ώς µέλος του Διοικητικού Συµβουλίου επί µια εικοσαετία µέχρι της καταργήσεως της το 2013 στο πνεύµα λιτότητας της εποχής, ήταν η ανάπτυξη του θαλασσίου πνεύµατος των Ελλήνων. Το 1961 µια οµάδα παλαιών ιστιοπλόων αποφασίζει να ιδρύσει έναν όµιλο που να ασχολείται αποκλειστικά µε την Ανοικτή Θάλασσα σε πανελλήνιο επίπεδο και έτσι ιδρύεται ο Πανελλήνιος Όµιλος Ιστιοπλοΐας Ανοικτής Θαλάσσης. Με δεδοµένη την επιθυµία των ιστιοπλόων να φύγουν από τα προστατευµένα νερά του Σαρωνικού, να γνωρίσουν το Αιγαίο και να έλθουν σε επαφή µε τους νησιώτες προκηρύσσουν το 1963 για τον επόµενο χρόνο το πρώτο ιστιοπλοϊκό Ράλλυ Αιγαίου. Την εποχή αυτή η συµµετοχή στον αγώνα βασίζεται στα ελάχιστα αλλά πανέµορφα ιστιοφόρα σκάφη τα οποία ανήκουν σε εφοπλιστές ή περιώνυµους Αθηναίους. Για το ευρύ κοινό η προσπέλαση στον χώρο είναι αδύνατη αφού η συµµετοχή έστω και ως πλήρωµα προϋποθέτει άµεση σχέση συγγενική ή υπαλληλική µε τους ιδιοκτήτες. Υπό αυτάς τας προϋποθέσεις η δυνατότης ανάπτυξης του αθλήµατος είναι περιορισµένη διότι πέραν των λόγων τούτων και η ανεύρεση πληρωµάτων µε ιστιοπλοϊκές γνώσεις ώστε να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της Ανοικτής Θάλασσας είναι αδύνατη. Κατόπιν τούτου, αποφασίζεται το 1968 από το Δ.Σ. του ΠΟΙΑΘ η ίδρυση της πρώτης οργανωµένης Σχολής Ιστιοπλοΐας Ανοικτής Θαλάσσης µε κανονισµό λειτουργίας, εγχειρίδιο ύλης και πρόγραµµα εκπαίδευσης σύµφωνα µε τα πρότυπα του Royal Yachting Association και µε αντικειµενικό σκοπό τη διάδοση της Ιστιοπλοΐας Ανοικτής Θαλάσσης στο ευρύ κοινό και την επαύξηση της ναυτικής τέχνης των Ελλήνων.

Με τη συνδροµή της πολιτείας εξασφαλίζονται τα απαραίτητα σκάφη.

Μετακαλείται Άγγλος εκπαιδευτής για να λειτουργήσουν τα πρώτα τµήµατα ενώ προσλαµβάνεται και Έλληνας βοηθός του ώστε στη συνέχεια να τον αντικαταστήσει.

Από την έρευνα που έχει γίνει προκύπτει ότι είναι η πρώτη σχολή στον ελληνικό αθλητισµό που πληρούσε αυτές τις προϋποθέσεις. Έτσι τον Σεπτέµβριο του 1969 αρχίζει η λειτουργία του πρώτου τµήµατος και τα πρώτα πτυχία ιστιοπλοΐας απονέµονται τον Ιανουάριο του 1970.

Παράλληλα εκφράζεται αίτηµα του Γενικού Επιτελείου του Πολεµικού Ναυτικού ώστε να είναι δυνατή η δωρεάν παρακολούθηση της σχολής από στελέχη του Π.Ν. το οποίο και ικανοποιείται.

Από την δεκαετία του 1980 η δραστηριότητα της Σχολής έχει επεκταθεί και στην Περιφέρεια σε συνεργασία µε τοπικούς ναυταθλητικούς οµίλους.

Επίσης η Σχολή προσέφερε κατά διαστήµατα δωρεάν εκπαίδευση στην ιστιοπλοΐα, στα στελέχη του Ενιαίου Κέντρου Έρευνας και Διάσωσης (θάλαµος επιχειρήσεων) του Υπουργείου Εµπορικής Ναυτιλίας καθώς και σε όλα τα στελέχη του Ολυµπία Ράδιο που διαχειρίζονται τις επικοινωνίες της ναυσιπλοΐας, για να τους διευκολύνει στο έργο τους.

Επιπλέον σε συνεργασία µε τον Σύνδεσµο Ολυµπιονικών Ελλάδος και τον Σύνδεσµο Συντακτών Αθλητικού Τύπου προσφέρει δωρεάν σε κάθε σειρά µαθηµάτων ορισµένες θέσεις για την εκµάθηση της ιστιοπλοΐας στα µέλη τους για να γνωρίσουν και να προωθήσουν το άθληµα.

Παράλληλα µε την εξουσιοδότηση της Διεθνούς Ιστιοπλοϊκής Οµοσπονδίας και σε συνεργασία µε τον εκπαιδευτικό οργανισµό DELPHIC του Οµίλου Αγγελικούση ο οποίος είναι εξουσιοδοτηµένος από τον Νορβηγικό Νηογνώµονα λειτουργεί ειδικά σεµινάρια για την απόκτηση πτυχίου “Προσωπικής Ασφαλείας” για την αντιµετώπιση εκτάκτων καταστάσεων, που είναι απαραίτητο για την συµµετοχή σε διεθνείς ιστιοπλοϊκούς αγώνες µεγάλων αποστάσεων.

Επί πλέον, από το 2015 λειτουργεί η Σχολή Ναυτικών Επικοινωνιών εφοδιασµένη µε ένα πρότυπο εκπαιδευτικό εργαστήριο για να καλύψει το κενό της πολιτείας που προκύπτει από τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας στη χρήση επικοινωνιών για τους µη επαγγελµατίες ναυτικούς. (NON SOLAS)

Για την επιτυχή έκβαση της εκπαίδευσης η Σχολή έχει εκδώσει τέσσερα συγγράµµατα.

Την “Ιστιοπλοΐα και Ναυτική Τέχνη” που έχει µέχρι σήµερα κυκλοφορήσει σε 25.000 αντίτυπα µε την πέµπτη έκδοση και χρησιµοποιείται σχεδόν σε όλη την Ελλάδα και Κύπρο για την εκµάθηση του αθλήµατος

Τις “Ναυτικές Επικοινωνίες” που περιέχουν όλες τις απαραίτητες γνώσεις του GLOBAL MARITIME DISTRESS AND SAFETY SYSTEM του IMO. Το σύγγραµµα προσφέρεται δωρεάν στους µαθητές της Σχολής Ναυτικών Δοκίµων του Πολεµικού Ναυτικού και στους µαθητές Σχολών Εµποροπλοιάρχων.

Το εγχειρίδιο “OPTIMIST – Το σκάφος του µικρού καπετάνιου” που απευθύνεται στις ηλικίες έως 15 ετών.

Το εγχειρίδιο “Τα µυστικά του Laser” που απευθύνεται στις ηλικίες από 15 και άνω ετών.

Να σηµειωθεί ότι τα δύο τελευταία προσφέρονται δωρεάν σε όλους τους ναυτικούς οµίλους της Ελλάδος.

Η λειτουργία της Σχολής πιστοποιηµένη κατά ISO 9001:2015 βασίζεται στο τρίπτυχο Α.Μ.Α.

Ασφάλεια: Κύρια µέριµνα των εκπαιδευτών είναι να εµπεδωθούν και να εφαρµοσθούν από τους µαθητές οι κανόνες ασφαλείας κατά τη διάρκεια της πλεύσης.

Μάθηση: Η ενασχόληση µε µια δραστηριότητα προϋποθέτει γνώση της λειτουργίας της και των κανόνων που τη διέπουν.

Τα µαθήµατα, τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη, διδάσκονται µε πρόγραµµα, οργάνωση, αλλά και διαφορετικές προσεγγίσεις εξήγησης, µε συνεχείς επαναλήψεις. Έτσι, εξασφαλίζεται η εµπέδωση των γνώσεων.

Στο περιεχόµενο της µαθήσεως περιλαµβάνονται και οι κανόνες προστασίας του περιβάλλοντος.

Απόλαυση: Το ταξίδεµα µε τα πανιά, η θαλασσινή περιπέτεια, αλλά και η ευχάριστη παρέα σε συνδυασµό µε την εµπειρία και τη φιλική διάθεση των εκπαιδευτών, προσφέρουν µοναδικές στιγµές απόλαυσης και απόδρασης από την καθηµερινότητα.

Σήµερα τη θεωρητική εκπαίδευση στη Σχολή καλύπτουν ανιδιοτελώς και επί τακτικής βάσεως εννέα καθηγητές, που είναι κατά αλφαβητική σειρά οι:

ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ

Γιοβανίδης Νίκος, Διευθυντής ΕΝΑΚ – Πτυχιούχος ΕΚΠΑ µε µεταπτυχιακό στο Πανεπιστήµιο Harvard, Boston

Καρύδης Χρήστος, Μηχανικός κινητήρων εσωτερικής καύσεως

Κουτσούκος Ιωάννης, Bachelor in Mechanical Engineering

Μαραγκουδάκης Ιωάννης, Μηχανολόγος – Ηλεκτρολόγος Ε.Μ.Π. Ραδιοηλεκτρολόγος Α΄

Ρούδας Μάνος, Bachelor of University of Glamorgan and HND of the Polytechnic of Wales in computer studies

Σκορδίλης Θεόδωρος, Ηλεκτρονικός – Μηχανικός

Στρούζας Παναγιώτης, Ναυπηγός – Μηχανικός, αριστούχος Πανεπιστηµίου Strathclyde

Συκάρης Γιώργος, Στέλεχος Γραφικών & Διακοσµητικών Τεχνών – Πρώην Πρόεδρος Ε.Α.Θ.

Φωκάς Δηµήτρης, Αρχιπλοίαρχος Λ.Σ. ε.α. / Ναυπηγός Ε.Μ.Π.

τη δε πρακτική εκπαίδευση πραγµατοποιούν εννέα πτυχιούχοι εκπαιδευτές που είναι αλφαβητικά οι:

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΕΣ

Καπότσης Ιάκωβος

Καρύδης Χρήστος

Κυριακού Ισίδωρος

Κωνσταντινίδης Κωνσταντίνος

Λάγιος Μιχάλης

Πουρνατζής Δηµήτρης

Ρούδας Μάνος

Τζακάκος Κούλης

Τσάµης Σωτήρης

Η Σχολή διαθέτει έξι ιδιόκτητα εκπαιδευτικά σκάφηκαθώς και δύο ακόµα συνεργαζόµενα σκάφη, όπως και πλήρη σύγχρονο εξοπλισµό µε εποπτικά µέσα, µοντέλα προσοµοίωσης, εργαστήριο µηχανών εσωτερικής καύσης και εργαστήριο ναυτικών επικοινωνιών. Η επιτυχής λειτουργία της Σχολής συνέβαλε κατά σηµαντικό µέρος στην απονοµή του βραβείου της Ακαδηµίας Αθηνών στον ΠΟΙΑΘ το 2013.

Έκτοτε έχουν περάσει 50 χρόνια λειτουργίας της Σχολής, τα οποία σήµερα εορτάζουµε. Στο διάστηµα αυτό έχουν αποφοιτήσει από τα τµήµατα αρχαρίων, προχωρηµένων, αγωνιστικού και κυβερνητών περισσότεροι από 26.000 ιστιοπλόοι µεταξύ των οποίων και 1.100 αξιωµατικοί του Πολεµικού Ναυτικού, οι οποίοι είχαν την τύχη να µυηθούν στην τέχνη της ιστιοπλοΐας από εξέχοντες επιστήµονες της ναυπηγικής και της ναυτικής τέχνης και να εκπαιδευτούν από ωκεανοπόρους ιστιοπλόους, πρώτος µεταξύ των οποίων ο Σάββας Γεωργίου αλλά και ολυµπιονίκες και παγκόσµιοι πρωταθλητές ιστιοπλοΐας όπως ο Ηλίας Χατζηπαυλής, Θεόδωρος Γεωργιάδης, Γιάννης Γιαπαλάκης κ.α.

Εδώ θα πρέπει να σηµειώσουµε τη µεγάλη συµβολή της Σχολής Ιστιοπλοΐας του Οµίλου στην ανάπτυξη του θαλασσίου τουρισµού. Συγκεκριµένα, κατά τη δεκαετία του 1960 τα προς ενοικίαση σκάφη ανοικτής θαλάσσης άνευ πληρώµατος είναι ελάχιστα και απευθύνονται κυρίως σε ξένους και µάλιστα χωρίς προϋποθέσεις πτυχίων ικανότητας διακυβέρνησης.

Κατά την επόµενη δεκαετία του 1970 πληθαίνουν τα προς ενοικίαση σκάφη και εκδίδεται η πρώτη διάταξη από τις λιµενικές αρχές ότι το δικαίωµα προς ενοικίαση σκάφους έχουν όσοι κατέχουν πτυχίο ιστιοπλοΐας του ΠΟΙΑΘ ή άλλης ισοδυνάµου σχολής. Σηµειωτέον ότι µέχρι το 1977 δεν λειτουργούσε άλλη σχολή ιστιοπλοΐας στην Ελλάδα.

Με αυτόν τον τρόπο καθιερώνεται το πτυχίο της Σχολής και όσοι πλέον θέλουν να διακυβερνήσουν σκάφος πρέπει να φοιτήσουν στη Σχολή. Παράλληλα, αναπτύσσεται και η επαγγελµατική δραστηριότητα του Skipper στα µη επανδρωµένα σκάφη. Εδώ θα τονίσουµε ότι η πλειονότης των Skippers προέρχεται από τη Σχολή του ΠΟΙΑΘ που δίνει τη δυνατότητα επαγγελµατικής αποκατάστασης, συµβάλλοντας παραγωγικά στην ανάπτυξη του θαλασσίου τουρισµού.

Ολοκληρώνοντας τα 50 χρόνια δράσεως της Σχολής να ευχηθούµε συνέχεια της λειτουργίας για τη βελτίωση της ναυτικής τέχνης των Ελλήνων, τη διατήρηση των ναυτικών παραδόσεων και την ανάπτυξη του ναυταθλητισµού και θαλασσίου τουρισµού.

Ο Ιωάννης Μαραγκουδάκης γεννήθηκε το 1938 στην Αθήνα. To 1953, σε ηλικία 15 ετών, τιμήθηκε από την τότε Βασίλισσα Φρειδερίκη με έπαινο εξαίρετων πράξεων, για τη συμμετοχή του με το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων στην αρωγή των σεισμοπλήκτων Ιονίου. Παράλληλα με τις Γυμνασιακές του σπουδές στη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή, ασχολείται με τον αθλητισμό στίβου και το 1957, σε ηλικία 19 ετών, καταρρίπτει την Πανελλήνια επίδοση στη σφυροβολία. Τον ίδιο χρόνο εισάγεται στη Σχολή Μηχανολόγων – Ηλεκτρολόγων του Ε.Μ.Π. Αποφοιτά το 1962 και υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία στο Τεχνικό Σώμα, ως έφεδρος Ανθυπολοχαγός. Μετά από μια εικοσαετή επιστημονική και επιχειρηματική δραστηριότητα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αφιερώνει πολύ από τον ελεύθερο χρόνο του στην ιστιοπλοΐα και έχει μία εμπειρία άνω των 150.000 ναυτικών μιλίων σε ιστιοπλοϊκούς αγώνες και θαλάσσιες περιηγήσεις, με διάκριση μεταξύ των άλλων και στον Αγώνα Διάπλου του Ατλαντικού ARC 2000. Από το 1985 είναι Πρόεδρος του Δ.Σ. του Πανελληνίου Ομίλου Ιστιοπλοΐας Ανοικτής Θαλάσσης (Π.Ο.Ι.Α.Θ.) και από το 1990 και για 22 χρόνια διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Θαλάσσιας Ενώσεως. Εκδότης του περιοδικού του ΠΟΙΑΘ «Ιστιοπλοϊκός Κόσμος» από το 1987. Εκπρόσωπος της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας από το 2002 έως το 2010 στην Επιτροπή Ανοικτής Θαλάσσης της Διεθνούς Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας. Επίτιμος δημότης Λέρου για τη διαρκή προσπάθειά του αναδείξεως της νήσου και την ανάπτυξη του ναυταθλητισμού της και του Αγαθονησίου για την εγκαθίδρυση συστήματος τηλεπαιδιατρικής
Previous Post Next Post