Οι µέρες πλησιάζουν για τη διεξαγωγή της µεγαλύτερης ιστιοπλοϊκής διοργάνωσης στον κόσµο, της διοργάνωσης που πολλές φορές κατά το παρελθόν άλλαξε τον ρου της ιστορίας της παγκόσµιας ιστιοπλοΐας. Η περίοδος προετοιµασίας είναι µεγάλη και ειδικά τώρα που το τρόπαιο άλλαξε χέρια, είναι πολλές και σηµαντικές οι αλλαγές που θα δούµε τόσο εντός του στίβου όσο και εκτός αυτού.

Αν και δεν είναι ίσως ευρέως γνωστό, το America’s Cup είναι το παλαιότερο αθλοθετηµένο τρόπαιο στην ιστορία του αθλητισµού γενικά, εξ ου και η σπουδαιότητά του. Το ασηµένιο κύπελλο – σύµβολο πλέον, φιλοτεχνήθηκε το 1848 από τον χρυσοχόο Ρόµπερτ Γκάραρντ στο Λονδίνο. Το κύπελλο περιήλθε στη συλλογή του Royal Yacht Squadron (RYS), γνωστό ως το έπαθλο των εκατό λιρών.

Το 1851, ένα συνδικάτο εύπορων Νεοϋορκέζων αγόρασε ένα εντυπωσιακό για την εποχή του σκάφος, τη σκούνα Αµέρικα, µε την οποία διέπλευσαν τον Ατλαντικό µε προορισµό τη Βρετανία. Στον αγώνα λοιπόν που περιέπλεε το νησάκι Γουάιτ στην Αγγλία, το Αµέρικα ήρθε πρώτο µε χαρακτηριστική άνεση και κέρδισε το έπαθλο των 100 λιρών.

Έκτοτε, το τρόπαιο που όλοι οι ιστιοπλόοι γνωρίζουν καλύτερα από κάθε άλλο, ονοµάστηκε America’s Cup, δηλαδή το κύπελλο του Αµέρικα (και όχι της Αµερικής όπως πολλοί λανθασµένα νοµίζουν).

Το America’s Cup είναι ένας αγώνας ιδιόµορφος που βασίζεται στη διεκδίκηση αυτού του τίτλου. Αυτό σηµαίνει ότι αν κάποια χρονιά για κάποιο λόγο κανείς δεν αποφασίσει να το διεκδικήσει από τον υπερασπιστή του, το διασηµότερο τρόπαιο του κόσµου θα παραµείνει στον κάτοχό του. Κάτι τέτοιο φυσικά δεν αναµένεται να συµβεί, τουλάχιστον όχι στα επόµενα χρόνια.

Ο αγώνας ξεκίνησε ουσιαστικά το 1851 σαν Κύπελλο των 100 λιρών (Hundred Guineas Cup), που ήταν και το έπαθλο για τον περίπλου του νησιού Γουάιτ στην Αγγλία. Στον πρώτο αγώνα νικητής ήταν το σκάφος America και έτσι οι Αµερικάνοι πήραν το κύπελλο στη Νέα Υόρκη. Ο αγώνας µετονοµάστηκε σε America’s Cup το 1857 και το τρόπαιο έγινε δωρεά στο Γιοτ Κλαµπ της Νέας Υόρκης, µε σκοπό να διεξάγεται ένας αγώνας για τη διεκδίκησή του που θα προάγει τον φιλικό ανταγωνισµό µεταξύ των χωρών που θα συµµετέχουν.

Το America’s Cup είναι ένας αγώνας που απαρτίζεται από πολλαπλές ιστιοδροµίες. Οι ιστιοδροµίες – µονοµαχίες διεξάγονται ανάµεσα στον Υπερασπιστή και τον Διεκδικητή. Ο υπερασπιστής είναι ο νικητής της προηγούµενης διοργάνωσης που έχει στην κατοχή του το κύπελλο, ενώ ο τελικός διεκδικητής αναδεικνύεται µετά από µία σειρά αναµετρήσεων µε τους υπόλοιπους διεκδικητές.

06/07/17 Emirates Team New Zealand – America’s Cup Victory Parade in Auckland City Copyright: Richard Hodder

Η επόµενη διοργάνωση

Μετά τη διοργάνωση του 2017, όπου η οµάδα Team New Zealand από τη Νέα Ζηλανδία κατάφερε να κερδίσει την οµάδα Oracle Team USA των ΗΠΑ, αποφασίστηκε ότι το νέο σκάφος θα είναι τελευταίας τεχνολογίας µονόγαστρο και όχι πια καταµαράν, υδροπτέρυγο (foiling).

Το σκάφος AC75 (America’s Cup 75 class) έχει µήκος 75 πόδια (23 µέτρα) και η αντίστοιχη ‘κλάση’ είναι ο φορέας που ορίζει την κατασκευή και τη διαχείριση των σκαφών που θα λάβουν µέρος στο America’s Cup του 2021. Οι πρώτοι κανονισµοί της νέας κλάσης δηµοσιεύτηκαν στις 29 Μαρτίου του 2018.

Τα σκάφη θα φέρουν υδροπτέρυγα (foils) και µαΐστρα τύπου “soft wing” τελευταίας τεχνολογίας. Στο σκάφος θα επιβαίνουν 11 άτοµα ως πλήρωµα.

Το σκάφος θα έχει πολλά στοιχεία one-design, δηλαδή υποχρεωτικά όµοια για όλα τα σκάφη, ώστε να µην χρειάζεται ειδική έρευνα και ανάπτυξη που θα ευνοούσε τις πιο εύρωστες οικονοµικά οµάδες. Για παράδειγµα τα υδραυλικά συστήµατα, οι µπαταρίες και τα συστήµατα ελέγχου για τα foil, θα είναι κοινά (one-design), αφήνοντας όµως ‘ανοιχτό’ το θέµα του software στην κάθε οµάδα.

Ο σχεδιαστής των ιστίων της οµάδας, Burns Fallow, παρουσίασε τη νέα τεχνολογία “two skinned mainsail”. Όπως κάθε νέα τεχνολογία που εφαρµόζεται σε αγώνες υψηλών προδιαγραφών, αναµένεται να βγει στην παραγωγή µετά από κάποια χρόνια.

Μην ξεχνάµε ότι στην προηγούµενη διοργάνωση του 2017, τα πανιά των σκαφών AC50 ήταν one design, µε συνέπεια να µην εµπλέκονται σχεδιαστές στις οµάδες.

Η έρευνα και ανάπτυξη στον συγκεκριµένο τοµέα, όπως και στη ναυπήγηση των ίδιων των σκαφών, βασίζεται εκτός από τη µελέτη και σε µοντέλα.

Η καινοτοµία “Double Luff Mainsail” δηλαδή διπλού γραντιού, βασίζεται σε µία ιδέα του 1926. Ο χειρισµός των πανιών θα είναι περίπλοκος, αφού η σχεδίαση του πανιού θα επιτρέπει διαφορετικό τριµάρισµα για τα πρώτα 4 µέτρα, ώστε να ελέγχεται το τουίστ (twist).

Η νέα µαΐστρα µε το διπλό γραντί θα υστερεί κατά 20% από την πτέρυγα που είχαν τα προηγούµενα AC72 σκάφη, αλλά θα αποδίδει 20% περισσότερο από ένα κλασικό πανί. Ειδικά στις υψηλές ταχύτητες η µείωση της οπισθέλκουσας είναι σηµαντικότερη από την αύξηση της πρόωσης. Πρόωση έτσι κι αλλιώς παράγεται αρκετή, ώστε τα σκάφη να αποκολλώνται από το νερό και να ταξιδεύουν πάνω στα υδροπτέρυγα.

Μάνος Ρούδας
by
Ο Μάνος Ρούδας γεννήθηκε στον Πειραιά και είναι αριστούχος μηχανικός του Πολυτεχνείου της Ουαλίας. Κατέχει τίτλο ΜΒΑ από το Southern New Hampshire University των ΗΠΑ. Έχει εργαστεί ως σύμβουλος επιχειρήσεων και επενδύσεων και ως γενικός διευθυντής στο χώρο της ναυτιλίας και του yachting. Ασχολείται ενεργά με την ιστιοπλοΐα ανοικτής θαλάσσης από το 1996 μέχρι σήμερα, ως αθλητής και επαγγελματίας. Είναι κάτοχος διπλώματος προπονητή ιστιοπλοΐας και του διεθνούς διπλώματος Yachtmaster του RYA.
Previous Post Next Post
0 shares