Ράλλυ Αιγαίου: ένα αμάλγαμα εμπειριών σημαντικών για τη ζωή

«Ό,τι δεν συνέβη ποτέ, είναι ό,τι δεν ποθήσαµε αρκετά».

Νίκος Καζαντζάκης

Από µικρός ήθελα να γίνω αρχιτέκτονας. Είναι κάτι που ένιωθα ότι είµαι γεννηµένος να κάνω. Όταν έδωσα εξετάσεις και πέρασα στα Χανιά, ήµουν πολύ χαρούµενος για δύο λόγους. Αρχικά, διότι πέρασα στη Σχολή που ήθελα και πέρασα µε τον καλύτερο µου φίλο, τον Κωνσταντίνο. Μέσω του Κωνσταντίνου, ήρθα σε επαφή µε το άθληµα της ιστιοπλοΐας. Γρήγορα κατάλαβα όµως, ότι δεν είναι απλά ένα άθληµα, αλλά ένας διαφορετικός τρόπος ζωής. Ολοκλήρωσα τα µαθήµατα αρχαρίων, συµµετείχα στον πρώτο µου αγώνα και µετέπειτα ακολούθησαν κι άλλοι. Συνεχίζω τις σπουδές µου στην Αρχιτεκτονική και παράλληλα αποκτώ γνώσεις και εµπειρία ιστιοπλοϊκή! Στο 53ο Ράλλυ Αιγαίου, βιώνω σχεδόν 10 µποφόρ ένταση ανέµου νότια της Νάξου, το πνεύµα δεν κλονίζεται. Προχωρώ! Ιδιαίτερη σηµασία για µένα, όµως, είχε το δεύτερο µου Ράλλυ Αιγαίου. Τόσο ως φοιτητής, όσο και ως άπειρος ακόµα ιστιοπλόος. Ήταν το 54ο, µε νησιά-σταθµούς τη Σύρο, τη Χίο και τη Σκύρο.

Ως πλήρωµα και δεύτερη µου οικογένεια ανήκω στον Κορµοράνο, µε κυβερνήτη- (παππού µου) τον κ. Μανιουδάκη. Εκείνη τη χρονιά, ωστόσο, τυχαίνει και σαλπάρουµε µε διαφορετικό σκάφος, άγνωστο σε εµάς. Οι δυσκολίες και οι ζηµιές που κληθήκαµε να αντιµετωπίσουµε, ήταν το καλύτερο σχολείο για εµάς τους νέους! Η σχέση µας έσφιξε, το πλήρωµα δέθηκε και από τότε ταξιδεύουµε µαζί!

Δεν κρύβω την αλήθεια, είχα παρεξηγήσει τη Σύρο. Γιατί είναι η πρωτεύουσα του νοµού, γιατί όλα τα καράβια περνούν από το λιµάνι της, γιατί αυτό, γιατί εκείνο; Είχα ταξιδέψει σε τόσο όµορφα νησιά και τόπους και αναρωτιόµουν, τι παραπάνω έχει η Σύρος;

Μέχρι που πάτησα το πόδι µου στην Ερµούπολη. Τα κτήρια της, ανάκτορα, οι άνθρωποι της, ευγενείς, πάντα γελαστοί και πρόθυµοι, τα θρησκεύµατα της, οι µουσικές της, πάντρεµα ρεµπέτικου και όπερας. Μαγεύτηκα! Βλέποντας την, πλέον και µε το µάτι του αρχιτέκτονα! Είναι πραγµατικά το διαµάντι των Κυκλάδων.

Μόνο µόλις δέσαµε στη Χίο, ξεκίνησα να βλέπω οµοιότητες της Χώρας του νησιού, µε την Ερµούπολη. Ήταν σαν η µία, να γεννήθηκε από τη στάχτη της άλλης. Ο προσανατολισµό τους, τα λιµάνια τους, η αµφιθεατρική τους διάταξη, τα νεοκλασικά, η πολεοδοµία. Το ένα ερώτηµα γεννούσε το άλλο!

Το καλοκαίρι τελείωσε, και επιστρέφοντας στη Σχολή, στο 4ο έτος πλέον, ήταν η ώρα να εκπονήσω την ερευνητική µου εργασία. Αποφασίσαµε, µε τη συµφοιτήτρια µου, Χριστίνα, να ερευνήσουµε περαιτέρω την παραπάνω υπόθεση. Έτσι, ξεκινήσαµε, µελετήσαµε και εκπονήσαµε την εργασία µας µε τίτλο “Το πολεοδοµικό και αρχιτεκτονικό αποτύπωµα της εσωτερικής µετανάστευσης στην Ελλάδα του 19ου αιώνα. Η περίπτωση των Χίων προσφύγων στη Σύρο”, την οποία µε µεγάλη χαρά και τιµή παρουσιάσαµε στο 4ο Διεθνές Κυκλαδολογικό Συνέδριο.

Το κείµενο αυτό δεν σας το γράφω για να επιδείξω την επιτυχία µας. Το γράφω για να τιµήσω µε αυτόν τον απλό τρόπο τη σηµασία και τη µεγάλη πολιτισµική προσφορά του Ράλλυ Αιγαίου.

Είναι πολλά περισσότερα από µια απλή διοργάνωση.

Το Ράλλυ είναι θεσµός.

Προάγει τον πολιτισµό των νησιών µας, την ιστορία του τόπου µας. Προωθεί και αναδεικνύει τα ξεχασµένα από πολλούς, ακριτικά µας νησιά που έχουν να επιδείξουν πολλά περισσότερα από τον πιο δηµοφιλή προορισµό.

Το Ράλλυ είναι ευκαιρία.

Να γνωρίσεις αγνώστους τόπους και να έρθεις σε επαφή µε νέους ανθρώπους. Να ακούσεις ιστορίες από τους παλιούς και να ζήσεις εµπειρίες µε τους νέους -και τους παλιούς.

Να νιώσεις τη δύναµη της θάλασσας και την ορµή του αέρα.

Το Ράλλυ Αιγαίου διαµορφώνει χαρακτήρες και δηµιουργεί οικογένειες.

Καλλιεργεί το οµαδικό πνεύµα, τη συνεργασία, την κριτική σκέψη, το σεβασµό.

Σε όλους ανεξαιρέτως προσφέρει το Ράλλυ Αιγαίου. Για κάποιους είναι απλές διακοπές, για άλλους όµως είναι ζωή, αγώνας, ερέθισµα για καινούρια πράγµατα. Η σύλληψη του θέµατος της εργασίας µου, δεν θα µπορούσε να υπάρξει χωρίς τη σύγχρονη επίσκεψη µου στα δύο αυτά νησιά. Χωρίς τη συµµετοχή µου στο Ράλλυ Αιγαίου. Χωρίς την ενασχόληση µου µε την ιστιοπλοΐα. Η ιστιοπλοΐα είναι η παράδοση µας. Και το Ράλλυ έχει µία αποστολή. Να κρατήσει ζωντανό ένα κοµµάτι της ψυχής µας.

Να είµαστε υγιείς και να έχουµε καλές θάλασσες!

Previous Post Next Post