Aegean 600, ξεπερνώντας κάθε προσδοκία!

Κείμενο: Περικλής Λιβάς – Team OPTIMUM co-Leader, Ν.Ο.Καλαμακίου

Ως µέλος του ΠΟΙΑΘ, µε περισσότερες από 30 συµµετοχές στο Ράλλυ Αιγαίου αλλά και 7 συµµετοχές στο ROLEX Middle Sea Race µε σηµαντικές διακρίσεις, υπήρξα ένθερµος υποκινητής και υποστηρικτής της διοργάνωσης ενός αγώνα 600 ναυτικών µιλίων µε διεθνή προσανατολισµό στο Αιγαίο µας επί πολλά χρόνια. Το πρώτο βήµα έγινε µετά την επιτυχή συµµετοχή της OPTIMUM οµάδας στο 2018 Rolex Middle Sea Race, µε την καθοριστική υποστήριξη του ΠΟΙΑΘ.

Αµέσως µετά την τιµητική παρουσίαση-απολογισµό της συµµετοχής µας στην κατάµεστη Αίθουσα Αιγαίου στον ΠΟΙΑΘ, κληθήκαµε από τον πρόεδρο κ. Ιωάννη Μαραγκουδάκη µαζί µε τον Μιχάλη Αφτιά της FastSailing.gr να αναπτύξουµε σε βάθος το θέµα. Η συνάντηση έγινε, ο κύβος ερρίφθη, και όλοι η οργάνωση του ΠΟΙΑΘ ενεργοποιήθηκε για την πρώτη διοργάνωση τον Ιούνιο του 2020.

Από την αρχή τέθηκαν υψηλοί στόχοι και προδιαγραφές µε εξωστρεφή προσανατολισµό για την προσέλκυση συµµετοχών από το εξωτερικό και µε τη διεθνή αναγγελία της διοργάνωσης το ενδιαφέρον υπήρξε άµεσο και έντονο. Η πανδηµία που έπληξε ολόκληρο τον κόσµο, αρχικά ανέβαλε την εκκίνηση του πρώτου Aegean 600 για τον Σεπτέµβριο του 2020 και στη συνέχεια για τον Ιούλιο του 2021. Ο ΠΟΙΑΘ εκµεταλλεύτηκε τον χρόνο, επένδυσε περαιτέρω στη διεθνή προβολή του αγώνα, και συγκέντρωσε 57 συµµετοχές µε πληρωµένο παράβολο συµµετοχής. Τελικά, λόγω των πολλών περιορισµών και πρωτοκόλλων στις µετακινήσεις από το εξωτερικό, της κλειστής διώρυγας Κορίνθου, και διάφορων αβαριών και θετικών τεστ Covid-19 τελευταία στιγµή, εκκίνηση πήραν 37 σκάφη από 16 χώρες. Προ της εκκινήσεως τα σκάφη φιλοξενήθηκαν για µια εβδοµάδα στην υψηλού επιπέδου και άρτια από πλευράς οργάνωσης Olympic Marine. Κατά τη διάρκεια της εβδοµάδος αυτής οργανώθηκαν επισκέψεις σε αξιοθέατα, σεµινάρια ασφαλείας, έλεγχος εξοπλισµού σκαφών, συγκέντρωση κυβερνητών και µια εξαιρετική τελετή έναρξης µε δεξίωση καθιστού τύπου στους κήπους της Olympic Marine. Εξαιρετική εντύπωση προκάλεσε η επαγγελµατική αλλά και φιλικότατη εξυπηρέτηση των στελεχών του ΠΟΙΑΘ, όσο και της Olympic Marine σε όλους τους αγωνιζόµενους.

Ο σχεδιασµός της µυθικής διαδροµής στο Αιγαίο έγινε σε συνδυασµό µιας ενδελεχούς µελέτης ανεµολογικών στατιστικών στοιχείων προκειµένου να αποφευχθούν άπνοιες κατά τη διαδροµή των 600 ναυτικών µιλίων και επιλογή νησιών σηµείων στροφής τόσο για συµβολικούς λόγους που αφορούν στον αρχαίο µας πολιτισµό όσο και αξιοθέασης όπως το µοναδικό γεωλογικό φαινόµενο της καλντέρας της Σαντορίνης ή και της κοσµοπολίτικης Μυκόνου. Παράλληλα οι συνεχείς αλλαγές πορείας επέβαλαν στα σκάφη να ταξιδέψουν σε όλες τις πλεύσεις σε σχέση µε τον άνεµο. Μια διαδροµή µε αρχή και τέλος τον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο και διέλευση από πασίγνωστα νησιά από την αρχαία ιστορία αλλά και την σύγχρονη εξέλιξη τους. Είκοσι έξι σηµεία στροφής-αλλαγής πορείας δεν θα άφηναν κανένα πλήρωµα να βαρεθεί ή να νιώσει µονοτονία κι έτσι όλοι βρεθήκαµε στην εκκίνηση µε υψηλές προσδοκίες.

Η πρόγνωση για την εκκίνηση την Κυριακή της 4ης Ιουλίου το µεσηµέρι επαληθεύτηκε και νοτιάς 8-10 κόµβων έπνεε στην εκκίνηση και κατά τον περίπλου των δύο σηµαντήρων εµπρός και κάτω από τον ναό του Ποσειδώνα πριν κατευθυνθούµε προς Μήλο. Ξεκινήσαµε συντηρητικά δεξίνεµοι και είµασταν το πρώτο σκάφος που κάναµε τακ υπολογίζοντας ακριβώς τη γωνία για τη σηµαδούρα Νο1. Αυτό µας επέτρεψε να καβατζάρουµε δεύτεροι κολλητά µε το 70αρι Atalanta II και άνετα µπροστά από το 65αρι Hagar που έφτασαν overeach στην πρώτη σηµαδούρα. Με την ίδια σειρά καβατζάραµε και τη Νο2 κάτω από τον ναό και στη συνέχεια κρατηθήκαµε πιο δεξιά από τα δύο µεγάλα καθώς αναµέναµε τον άνεµο να πάει δεξιά προς ΝΔ. Ο ελαφρύς Ν και αργότερα ΝΔ άνεµος µας επέτρεψε να κινηθούµε αδιάλειπτα όρτσα έως τη Μήλο την οποία αφήσαµε αριστερά πίσω µας τα µεσάνυχτα. Η τακτική να κρατηθούµε δεξιά από τα δύο µεγάλα απέδωσε και µας επέτρεψε να κρατηθούµε κοντά στο Atalanta II και να διατηρηθούµε λίγο µπροστά από το Hagar. Βάλαµε πλώρη για Σαντορίνη σε κλειστή πλαγιοδροµία, πλεύση η οποία άνοιξε λίγο αργότερα και σηκώσαµε µπαλόνι, γεγονός που µας επέτρεψε να κινηθούµε σταθερά και να φτάσουµε στην είσοδο της καλντέρας στις 7 το πρωί της Δευτέρας. Μπροστά µας και βαθιά µέσα στη µοναδική καλντέρα και µε το Hagar λίγο πίσω µας, αντικρύσαµε και το Atalanta II και το ORMA 60 trimaran Akron-Aoton σχεδόν καραντιασµένα. Τα πλησιάσαµε µέχρις ότου µείνουµε και εµείς από αέρα, παρακολουθώντας το Hagar να µας περνάει µε ρέφλες απο σοφράνο και τα δύο προπορευόµενα να παίρνουν φρέσκο άνεµο µετά την Καµένη και να αποµακρύνονται. Παλέψαµε συνολικά 2-3 ώρες να περάσουµε την καλντέρα απολαµβάνοντας τη µοναδική θέα µέχρι να βγούµε πάλι στο πέλαγος µε κατεύθυνση την Κάσο. Ο άνεµος ήταν πλέον δυτικός µε ένταση από 8-15 κόµβους και καλύψαµε τα 90 περίπου µίλια µέχρι την Κάσο µε πότζες, παλεύοντας να περάσουµε το Hagar, ενώ το Atalanta II είχε χαθεί στον ορίζοντα. Από τη µέση της απόστασης και µετά κρατηθήκαµε αριστερά από το Hagar µε τις πότζες µας, µένοντας προφανώς σε καλύτερη πίεση ώστε κοντά στα µεσάνυχτα να φτάσουµε στην Κάσο περίπου 2 µίλια µπροστά από το Hagar. Παραπλέοντας µέσα στο σκοτάδι την Κάσο από σταβέντο ο αέρας έφτασε έως 22 κόµβους από δυτική διεύθυνση για να κόψει τελείως όταν κοντεύαµε να την παραλλάξουµε, χωρίς καµία ένδειξη της τρύπας ανέµου που πέσαµε από σίγουρη ‘σκιά’ του νησιού, παρότι είµασταν 2-3 µίλια µακριά. Το Hagar που ακολουθούσε κατά πόδας µας είδε όρθιους και πόδισε πολύ να αποφύγει την τρύπα και να βρει δρόµο διαφυγής. Μετά από δίωρη υποµονή, επιµονή και προσπάθεια µε windseeker, καταφέραµε να ξεκολλήσουµε και να βγούµε στο στενό Κάσου-Καρπάθου αφήνοντας πολύ πίσω το Hagar που φαίνεται να κόλλησε για τα καλά. Περάσαµε την Κάρπαθο µε πολλά σταµατήµατα και το ξηµέρωµα της Τρίτης µας βρήκε σε κλειστή πλαγιοδροµία για τη Λίνδο της Ρόδου που εξελίχθηκε σε µονόµπρατσο όρτσα ως το Μανδράκι που καβατζάραµε κατά τις 14:00. Ακριβώς έξω από το Μανδράκι περάσαµε και χαιρετίσαµε καµιά 10αριά Optimist που έκαναν ωραία προπόνηση µε τον προπονητή τους σε ιδανικές συνθήκες και χαρήκαµε που στα περισσότερα µέρη της Ελλάδας πλέον τα µικρά παιδιά γνωρίζουν το άθληµα.

Όρτσα µε τακ προς Καντελούσα και το µελτέµι να κάνει την εµφάνιση του, ‘στηθήκαµε’ µε φλόκο Νο3 και όλη τη µαΐστρα δεχόµενοι σπιλιάδες έως και 27 κόµβους πλησιάζοντας να παραλλάξουµε τον κάβο Κριό της Τουρκίας. Στη συνέχεια και µέχρι την Καντελούσα η ένταση υποχώρησε και οι σπιλιάδες δεν ξεπερνούσαν τους 25 κόµβους ΒΔ. Ακριβώς στην τρίτη δύση του αγώνα καβατζάραµε την Καντελούσα και στρίψαµε για Κω. Οσο νύχτωνε και όσο µπαίναµε στο “χωνί” Κω-Τουρκίας, τόσο πρεσάριζε ο άνεµος, γράφοντας έως και 33 κόµβους ένταση σε κλειστή αριστερήνεµη πλαγιοδροµία στη ΒΑ γωνία της Κω. Είχε θαλασσώσει πολύ και ήµασταν αρκετά overpowered µε τη Νο3 και όλη τη µαΐστρα, αποφασίσαµε όµως να σφίξουµε τα δόντια και να µην κάνουµε αλλαγή µέσα στη µαύρη νύχτα και να ρισκάρουµε πλήρωµα και εξοπλισµό πάνω στην κίνηση, έχοντας πλήρη εµπιστοσύνη ότι δεν θα σπάσει κάτι λόγω πίεσης και ότι σε µια ώρα θα έκοβε η πίεση όπως κι έγινε. Περάσαµε όλο το υπόλοιπο βράδυ όρτσα µε τακ µέχρι το Αγαθονήσι, τον άνεµο να παίζει από 8 έως 22 κόµβους και να αλλάζει διεύθυνση έως και 30 µοίρες, συνεχείς αλλαγές φλόκου, ενώ το κύµα ήταν κοφτό και δύσκολο να το ταξιδέψεις ιδιαίτερα στο δεξήνεµο τακ. Το ξηµέρωµα της Τετάρτης µας βρήκε να πλησιάζουµε το Αγαθονήσι το οποίο καβατζάραµε γύρω στις 07:00. Μόλις το παραλλάξαµε και πήραµε πορεία για Μύκονο το µελτέµι ήταν στα καλύτερα του και µας βοήθησε να διασχίσουµε γρήγορα τη διαδροµή για Φούρνους, Πάτµο και το Ικάριο µε διακυµάνσεις σε ένταση από 20 έως 35 κόµβους πλαγιοδροµία. Κάτω από τη Μύκονο έδωσε δυνατές σπιλιάδες έως και 40 κόµβους όπως αναµενόταν και προς στιγµή συζητήσαµε να κάνουµε αλλαγή σε Νο4 για να ανέβουµε το στενό Δήλου-Μυκόνου. Οµως από παλαιότερη εµπειρία σε Ράλλυ Αιγαίου, ξέραµε ότι η όποια πίεση στο στενό δεν θα ήταν για πάνω από είκοσι λεπτά καθώς γρήγορα θα ποδίζαµε για Σύρο και θα χρειαζόµασταν πάλι αλλαγή σε Νο3. Ετσι κι έγινε, αν και το κύµα στο στενό ήταν πλυντήριο κυριολεκτικά, το Optimum 3 µας έβγαλε ασπροπρόσωπους καθότι είναι δοκιµασµένο σε πολύ σκληρότερες συνθήκες. Κρατηθήκαµε αρκετά µακριά από Σύρο και περάσαµε γρήγορα µε πορεία να αφήσουµε τη Γυάρο δεξιά όπου και φάγαµε ένα καλό σταµάτηµα που µάλλον µας στέρησε κάθε ελπίδα να κερδίσουµε τον χαριζόµενο χρόνο του Atalanta II. Ξεκολλήσαµε όµως και βάλαµε πλώρη για Τζια την οποία καβατζάραµε και µε µπαλόνι ξεχυθήκαµε για τη Μακρόνησο σερφάροντας συνεχόµενα από κύµα σε κύµα. Στη µέση του στενού συναντηθήκαµε µε το ταχύπλοο σκάφος της οµάδας του ΠΟΙΑΘ µε επικεφαλής τον πρόεδρό του, που υποδεχότανε τα πρώτα τερµατήσαντα σκάφη τα οποία και συνόδευε µέχρι τον τερµατισµό. Ο ήλιος πλησίαζε να δύσει όταν κατεβάσαµε το µπαλόνι στο νότιο άκρο της Μακρονήσου και βάλαµε πλώρη για Σούνιο µε όλη τη µαΐστρα και Νο2 σε πλαγιοδροµία. Η τελευταία αυτή πλεύση ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Ο ήλιος έδυε ακριβώς πάνω από τον ναό του Ποσειδώνα, η θάλασσα µπροστά µας χρυσή, και όλη η οµάδα σε µια κατάσταση ευδαιµονίας, γνωρίζοντας ότι είχαµε κάνει µια άριστη ολοκληρωµένη προσπάθεια και την είχαµε απολαύσει στο έπακρο. Οµορφιά συµπυκνωµένη. Ο ήλιος έδυσε κυριολεκτικά τη στιγµή που περάσαµε τη γραµµή τερµατισµού και πανηγυρίσαµε, αγκαλιαστήκαµε και φωτογραφηθήκαµε. Μαγικές στιγµές και εµπειρίες αξέχαστες.

Τώρα που το 1ο Aegean 600 πέρασε στην ιστορία, το έζησα από την αρχή σαν ιδέα έως τον τερµατισµό, τη λαµπρή βραδιά τελετής λήξης-απονοµής-απολαυστικού καθιστού δείπνου, δηλώνω ότι όλη η εµπειρία ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Σε αυτό συνετέλεσαν κατά τη γνώµη µου η Olympic Marine ως βάση του αγώνα, η άψογη οργάνωση και παροχές στους αγωνιζόµενους, η εύκολη, συνεχής και ακριβής παρακολούθηση του αγώνα, η διεθνής προβολή του, η απερίγραπτα ενδιαφέρουσα ή καλύτερα συγκλονιστική διαδροµή του αγώνα, οι συµµετοχές από 16 χώρες και κυρίως τα ευµενή σχόλια, η χαρά και η απόλαυση που περιέγραφαν στα κοινωνικά δίκτυα τα πληρώµατα που πήραν µέρος. Χαρακτηριστικά ήταν σχόλια στο chatroom που είχαµε όλα τα αγωνιζόµενα σκάφη µεταξύ µας και µε την Επιτροπή, από σκάφη που εγκατέλειπαν µε ζηµιές και περιέγραφαν τι ωραία περνάνε στο νησί που πόδισαν και ότι ήταν η καλύτερη τους! Ολα αυτά µε κάνουν να αισιοδοξώ ότι έχουµε µπροστά µας τη δηµιουργία ενός νέου ετήσιου θεσµού στον χώρο της ιστιοπλοΐας ανοικτής θαλάσσης σε διεθνές επίπεδο, το οποίο κάλλιστα µπορεί να αλλάξει την πορεία του αθλήµατός µας και να εκτοξεύσει τις προοπτικές του στην Ελλάδα. Βάλτε πλάτη όλοι, δεν περισσεύει κανείς.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.


Πετώντας ώς άλλος ΚΟΡΜΟΡΑΝΟΣ στο AEGEAN 600

Κείμενο: Κωνσταντίνος Λουκάκης

Τα τελευταία έξι χρόνια έχω τη χαρά και την τιµή να τρέχω στο Ράλλυ Αιγαίου µε το σκάφος “Κορµοράνος”. Για όσους δεν το γνωρίζουν, πρόκειται για ένα σκάφος 34 ποδιών από τα Χανιά, το οποίο συµµετέχει στο Ράλλυ εδώ και 40 χρόνια ανελλιπώς µε κυβερνήτη τον αγαπηµένο 90χρονο αντιναύαρχο ε.α. Κωνσταντίνο Μανιουδάκη. Το φετινό καλοκαίρι η χαρά ήταν διπλή, καθώς οι φίλοι µου Φίλιππος Κότσης και Γιώργος Ανυφιώτης, ιδρυτές της X-Yachting και αντιπρόσωποι της X-Yachts στην Ελλάδα, µε κάλεσαν να τρέξω µαζί τους στο 1ο Aegean 600 µε το σκάφος “Άρτεµις” και την οµάδα της X-Yachts την οποία είχαν καλέσει. Προφανώς δε χρειάστηκε δεύτερη σκέψη και τους ευχαριστώ πάρα πολύ γι αυτό. Το πλήρωµα αποτελούνταν από εµάς τους τρεις Έλληνες έναν Νορβηγό και επτά Δανούς (σαν ανέκδοτο ακούγεται) και η πρώτη µας φυσική επαφή ήταν µόλις δύο ηµέρες πριν την εκκίνηση. Ανύπαρκτος λοιπόν χρόνος για οποιαδήποτε προετοιµασία ως οµάδα. Μέλη του πληρώµατος µεταξύ άλλων ήταν ο ιδιοκτήτης της X-Yachts Ib Kunoe, ο CEO Kraen Nielsen, o Quality Manager του ναυπηγείου Dan Petersen και o Process Manager Anders Bastiansen.

Η αλήθεια είναι ότι η ιστιοπλοϊκή εµπειρία του πληρώµατος -έκαστος στο πόστο του- ήταν κάτι πρωτόγνωρο για µένα και έµαθα πολλά από αυτούς. Μερικές φορές φοβήθηκα για την πίεση που ασκούσαµε στο σκάφος, αλλά οι άνθρωποι του ναυπηγείου είχαν πολύ µεγάλη εµπιστοσύνη και µε µεγάλη άνεση έλεγαν «Ξέρουµε τι κάνουµε.» Η αλήθεια είναι ότι όντως ήξεραν τι έκαναν και παρά την κούραση όλης της οµάδας, το non stop τριµάρισµα και τις αλλαγές πανιών δεν χάσαµε ποτέ την όρεξη για χιούµορ. Γελάσαµε πάρα πολύ και περάσαµε τέσσερις φανταστικές ιστιοπλοϊκές µέρες. Παράλληλα κατακτήσαµε δύο τρίτες θέσεις σε overall, ενώ στην κλάση µας κερδίσαµε µία πρώτη και µία δεύτερη.

Αγώνας 600 µίλια, κάναµε τον κύκλο του Αιγαίου. Φανταστική ιστιοπλοϊκή εµπειρία για όλους µας. Το χαρήκαµε πάρα πολύ και συναντήσαµε όλους τους ανέµους, από όλες τις κατευθύνσεις και µε όλες τις εντάσεις. Ακόµα και οι πιο έµπειροι του πληρώµατος από το εξωτερικό έµαθαν καινούργια πράγµατα όπως τις “σκιές” των νησιών, ενώ πολλές φορές ανέφεραν τον θαυµασµό τους για το µπλε του Αιγαίου. Ευτυχώς ο Ντίνος µε είχε προετοιµάσει πολύ καλά µε τον Κορµοράνο στα προηγούµενα Ράλλυ Αιγαίου και ήξερα ακριβώς τι είχα να αντιµετωπίσω. Είχα αντιµετωπίσει ξανά τη θάλασσα στο Αιγαίο, αλλά και τα µεγάλα σκέλη. Αν δεν κάνω λάθος το προηγούµενό µου ρεκόρ ήταν 52 ώρες. Μπορεί να απέχει από τις σχεδόν 100 ώρες που κάναµε, αλλά σίγουρα τα µεγάλα σκέλη του Ράλλυ Αιγαίου που είχα κάνει µε βοήθησαν. To Aegean 600 και το Ράλλυ Αιγαίου έχουν πολλές οµοιότητες, αλλά δεν µπορούν να συγκριθούν µεταξύ τους. Γίνονται και τα δύο στο ίδιο γήπεδο, απαιτούν συγκέντρωση, επιµονή, βάρδιες και η παγίδα να χαλαρώσει το πλήρωµα παραµονεύει διαρκώς. Πιστεύω ότι για να πάρει κάποιος µέρος στο Aegean 600 θα πρέπει να έχει τρέξει τουλάχιστον µια φορά στο Ράλλυ Αιγαίου για να ξέρει τι πρόκειται να αντιµετωπίσει και πώς να το αντιµετωπίσει. Μακάρι να µπορώ να τρέχω και στα δύο στο µέλλον, γιατί δεν µπορώ να ξεχωρίσω κάποιο. Στο Aegean 600 επιβιβαστήκαµε στη µαρίνα και αποβιβαστήκαµε µετά από 4 αξέχαστες µέρες ιστιοπλοΐας. Περάσαµε δίπλα από όλα τα νησιά, αλλά δεν πατήσαµε σε κανένα, δεν κολυµπήσαµε σε κανένα και δε γνωρίσαµε κανένα. Αυτό είναι κάτι που θα λείπει εξ ορισµού από το Aegean 600. Από την άλλη, η έξτρα κόπωση και το non stop προφίλ της διαδροµής προσθέτουν απεριόριστα στην ικανοποίηση του τερµατισµού.

Το Ράλλυ Αιγαίου, εκτός από τους πολύ δυνατούς αγώνες, µας δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσουµε τα νησιά που επισκεπτόµαστε. Μαθαίνουµε για την ιστορία τους-µας και τον πολιτισµό τους-µας. Μαθαίνουµε λίγο ποιοι είµαστε. Φυσικά, µας δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσουµε και τα άλλα πληρώµατα και να µοιραστούµε τις εµπειρίες µας. Φέτος πχ στο Ράλλυ Αιγαίου είχα την τύχη να γνωρίσω τον Γιάννη Καρυωτάκη, κυβερνήτη του σκάφους “Mimosa”, ο οποίος έτρεξε πρώτη φορά στο Ράλλυ. Συζητάγαµε ώρες ολόκληρες µαζί του και µας µετέφερε φοβερές ιστιοπλοϊκές εµπειρίες που άφησαν άφωνο ακόµα και τον καπετάνιο µας τον Ντίνο.

Κοιτώντας τις αναµνήσεις και από τις δύο αυτές µοναδικές διοργανώσεις εύχοµαι να συνεχιστούν αµφότερες και να τις απολαµβάνει όλο και περισσότερος κόσµος.


Aegean 600: Τα μίλια εκείνα πριν τη γραμμή εκκίνησης

Κείμενο: Γιώργος Ανυφιώτης, CEO Χ-Yachting Sailing Center

Ένας µικρός άθλος ξεκίνησε όχι στην κόρνα του πενταλέπτου αλλά αρκετά νωρίτερα. Ένας άθλος προγραµµατισµού, συντονισµού και οµαδικότητας που ένα απόγευµα Πέµπτης αναλάβαµε χωρίς τυµπανοκρουσίες. Χωρίς καλά καλά να το καταλάβουµε.

Ήταν κατά τη διάρκεια µιας τηλεφωνικής χαλαρής κουβέντας µε τον Kraen CEO της X-Yachts. Μεταξύ άλλων ‘έπεσε’ η ιδέα: «Γιατί δεν τρέχουµε παρέα το Aegean 600;» Κάποια δευτερόλεπτα αµηχανίας. Κάπως και οι δύο περιµέναµε – ο ένας τον άλλον – να πει «Καλύτερα όχι, κοίτα τι µας επιφυλάσσει το πολυάσχολο καλοκαίρι µας. Δεν προλαβαίνουµε.» Δεν µίλησε όµως κανένας µας. Τα ιστιοπλοϊκά θαλασσινά ένστικτα υπερτέρησαν. Και έτσι σιωπηρώς η δοκιµασία αυτή ξεκίνησε για εµάς λίγες εβδοµάδες πριν την εκκίνηση.

Ήταν το ξεκίνηµα της σεζόν charter για την X-Yachting όπως κάθε χρόνο. Με συνολικά 15 X-Yachts να διαχειριστούµε και µε απαιτητικούς πελάτες που ταξιδεύουν από τα άκρα του κόσµου για να χαρούν τη διαφορά των Χ-Yachts σε επίπεδο σκάφους και εµπειρίας. Η πενταµελής οµάδα µας στην Olympic Marine ήδη διοχέτευε την ενέργεια της στα προγραµµατισµένα task ώστε να είµαστε σωστοί στο 100% έναντι των πελατών µας.

AEGEAN 600 HORC ©Nikos Alevromytis

Και έτσι προστέθηκε ουρανοκατέβατη στις λίστες µας η προετοιµασία για τον αγώνα αυτό και µε ότι αυτό σηµατοδοτεί για συµµετοχές που δεν στοχεύουν την απλή παρουσία αλλά τη διάκριση. Οι οµάδες των εργασιών χωρίστηκαν σε διαφορετικές κατηγορίες. Προετοιµασία σκάφους, προετοιµασία και διαχειριστικά πληρωµάτων, ασφάλεια, marketing, διπλοέλεγχος και τελειοποίηση των παραπάνω. Οι δουλειές διαµοιράστηκαν και όλη η οµάδα µας άρχισε αναπόφευκτα να αναρωτιέται πως θα γίνουν όλα αυτά πραγµατικότητα, σε µια χρονική στιγµή που οι ηµέρες µας ήταν ήδη γεµάτες και δίχως ωράριο.

Η πνοή του Αιγαίου µας ένωσε στο έργο αυτό. Οι συνειδήσεις µας συντονίστηκαν βρίσκοντας την απαραίτητη συγκέντρωση, χρόνο, ενέργεια και αποδοτικότητα. Οι ηµέρες προετοιµασίας πέρναγαν και η πίεση ήταν τέτοια που προσδοκούσα τη στιγµή που θα ξεκίναγε ο αγώνας. Έλεγα µέσα µου «ΟΚ, θα ξεκουραστώ στον αγώνα», σκεπτόµενος τη στιγµή που θα βρεθώ στα ρέλια ως πλωριός, µε κλειστό κινητό για 4 ηµέρες. Κάπως οξύµωρο αλλά πέρα για πέρα αληθινό. Τελικά η ξεκούραση που επιζητούσα µετά την εκκίνηση δεν ήρθε. Με σύµµαχο όµως τη θάλασσα και το µελτέµι όλα φαίνονταν πλέον πιο εύκολα νοητικά και σωµατικά.

Το σκάφος µας ήταν το standard family cruiser της X-Yachts (X4.6) χωρίς καµία προσαρµογή πέραν ενός καλού σετ πανιών από την Quantum. Η πρωτιά στο division µας ήταν κατά κάποιον τρόπο αναµενόµενη, µε την αποδεδειγµένη σχεδιαστική και κατασκευαστική υπεροχή των X-Yachts και την εµπειρία των συµµετεχόντων στη φαρέτρα µας. Η τρίτη θέση όµως στο overall IRC & overall ORC overall – ακριβώς πίσω από δύο καθαρόαιµα και πολύ µεγαλύτερα αγωνιστικά (Farr70 & Farr52) και δεδοµένου του υψηλού επιπέδου των συµµετεχόντων – µας άφησε µε ένα αίσθηµα πραγµατικής ικανοποίησης για το µέγεθος της επιτυχίας.

Και του χρόνου!


ΑΚΡΟΝ ΑΩΤΟΝ, ενα Trimaran στο AEGEAN 600

Κείμενο: Κων/νος Αντωνόπουλος

Σχεδιασµένο από τον διάσηµο Nigel Irens και κατασκευασµένο στη Γαλλία, το αγωνιστικό τριµαράν “AKRON AΩTON” ξεχωρίζει χάρη στην αεροδυναµική και ελαφριά κατασκευή του, ενώ µπορεί να ταξιδέψει έως τρείς φορές πιο γρήγορα από την ταχύτητα του ανέµου. Η εντυπωσιακή ιστιοφορία του και οι εκπληκτικές επιδόσεις του ήταν η έµπνευση για να του δοθεί το όνοµα αυτό. Σήµερα το σκάφος πλέει µε ελληνική σηµαία και είναι στην ιδιοκτησία του Γιάννη Μπάρκα, ο οποίος είναι και ο κυβερνήτης του. Ενας ανθρωπος ερωτευµένος µε την ιστιοπλοΐα, που έχει κάνει αµέτρητα µίλια στον υδάτινο στίβο και έχει τρέξει σε πολλούς αγώνες µε πάρα πολύ καλές διακρίσεις και µε δεκάδες κύπελλα σε αγώνες ανοιχτής θαλάσσης.

Η οµάδα του ΑΚΡΟΝ – ΑΩΤΟΝ µε επικεφαλής τον κυβερνήτη του σκάφους αλλά και την υποστήριξη όλου του πληρώµατος έκανε έναν απίστευτα µεγάλο αγώνα δρόµου και καταφέραν έστω και την ύστατη στιγµή να συµµετάσχουν στο πρώτο AEGEAN 600. Το σκάφος µετά από 3 χρόνια παροπλισµού, δεν ήταν στον επιθυµητό βαθµό ετοιµότητας, για έναν τόσο απαιτητικό και δύσκολο αγώνα και δεν έλειψαν οι άτυχες στιγµές, που στοίχισαν την ολοκλήρωσή του. Στο διάστηµα που αγωνίστηκε, έκλεψε τις εντυπώσεις µε τις φανταστικές επιδόσεις του, ενώ όλα τα πληρώµατα που συµµετείχαν στον αγώνα δεν έχαναν την ευκαιρία να το φωτογραφίζουν, να το βιντεοσκοπούν και να ρωτούν να µάθουν όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτοµέρειες για αυτό το εντυπωσιακό σκάφος. Στα 160 περίπου πρώτα ναυτικά µίλια του AEGEAN 600 και µέχρι τη Σαντορίνη, το “AKRON AΩTON” ήταν µε χαρακτηριστική άνεση πρώτο, έχοντας διανύσει πολύ περισσότερα µίλια σε σχέση µε το δεύτερο σκάφος. Η άπνοια της καλντέρας σε συνδυασµό µε την έλλειψη του απαραίτητου εξοπλισµού, το έριξε στη 2η θέση. Η διαδροµή από την Κάρπαθο µέχρι και το καβατζάρισµα στο βόρειο µέρος της Ρόδου ήταν απλά εντυπωσιακή, καθώς το σκάφος ξεδίπλωσε ένα µικρό δείγµα των απίστευτων δυνατοτήτων του, µε ταχύτητες που έφτασαν και ξεπέρασαν τα 30 µίλια την ώρα, καταπίνοντας µια διαφορά 20 περίπου µιλίων σε περίπου 2 ώρες. Όµως κάπου εκεί µια ζηµία που ηταν αδύνατον να επισκευαστεί εν πλω από το πλήρωµα ανάγκασε τον κυβερνήτη να πάρει την απόφαση να εγκαταλείψει τον αγώνα και να καταπλεύσει στο κοντινότερο νησί για τα ασφάλεια και του σκάφους και του πληρώµατος. Σίγουρα αυτό ηταν µια δυνατή δόση απογοήτευσης για όλους, όµως τα όσα είχαµε ηδη νοιώσει ώς εκείνο το σηµείο και η υπόσχεση ότι θα ξαναβρεθούµε όλοι µαζί στον ίδιο αλλά και σε άλλους αγώνες µας έδωσε τη δύναµη να παραµείνουµε χαρούµενοι.

Πραγµατικά αυτή η µοναδική για τα ελληνικά δεδοµένα διοργάνωση, το AEGEAN 600 αποτέλεσε τον αγώνα – βάπτισµα τόσο για τον κυβερνήτη του, όσο και για το πλήρωµά του, οι οποίοι έζησαν πρωτόγνωρες ιστιοπλοϊκές στιγµές και εµπειρίες και ήδη έχουν ξεκινήσει την προετοιµασία για να ανοίξουν πανιά σε µεγάλες διεθνείς ιστιοπλοϊκές διοργανώσεις, αλλά και να συµµετάσχουν µε το ίδιο σκάφος στο AEGEAN 600 του 2022.

Avatar
by
Η Συντακτική Ομάδα του ΙΣΤΙΟΠΛΟΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ αποτελείται από μέλη του Δ.Σ. του Π.Ο.Ι.Α.Θ., έμπειρους δημοσιογράφους στον χώρο της ιστιοπλοΐας και της κωπηλασίας καθώς και αθλητές με μεγάλη εμπειρία στην Ανοικτή Θάλασσα αλλά και τις ολυμπιακές κατηγορίες. Η Συντακτική Ομάδα παρακολουθώντας από κοντά τα δρώμενα στον χώρο της ιστιοπλοΐας και της κωπηλασίας στην Ελλάδα και το εξωτερικό, καθορίζει τους βασικούς άξονες της ύλης του περιοδικού, ώστε να παρουσιάζει όλα τα θέματα της επικαιρότητας καθώς και επιλεκτική αρθρογραφία συνεργατών που σχολιάζουν την επικαιρότητα.
Previous Post Next Post