«…όταν μάλιστα έχουμε εκδηλώσεις θαυμασμού από διάσημους ξένους ιστιοπλόους όπως τον Charly Fernbach που μετέχοντας στον 46ο αγώνα της Ελληνικής Επαναστάσεως – Ύδρα 2019 εδήλωσε:
“Η Ελλάδα είναι η χώρα της θάλασσας, του ανέμου και του ηλίου,
το τρίο της ευτυχίας για τους ναυτικούς”…»

Παρακολουθώντας την εξέλιξη των αγώνων ανοικτής θαλάσσης στο εξωτερικό διαπιστώνω τον οργασµό και τη φρενίτιδα που διακατέχει τις διοργανώσεις τέτοιων αγώνων και ιδιαίτερα των αγώνων µεγάλων αποστάσεων. Και δεν αναφέροµαι στους καθιερωµένους αγώνες που αφορούν στον γύρο του κόσµου όπως είναι το Volvo Ocean Race, VELUX 5 Oceans Race, Global Challenge, Vendee Globe, Jules Verne Trophy, Barcelona World Race ή στον διάπλου του Ατλαντικού όπως Atlantic Rally for Cruisers (ARC), RORC Transatlantic Race, Transat Jacques Vabre, Route du Rhum είτε µε πλήρη πληρώµατα ή ενός ατόµου (Solo). Αναφέροµαι σε αγώνες που πρωτοεµφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια και έχουν ειδικό χαρακτήρα όπως επί παραδείγµατι “Golden Globe Race”, γύρος του κόσµου στον οποίο µετέχουν µόνο συµβατικά µακράς καρίνας σκάφη κρουαζιέρας (long keel cruising boats) µήκη µεταξύ 32 και 36 πόδια και των οποίων οι κυβερνήτες µπορούν να χρησιµοποιήσουν µόνο εξάντα, χρονόµετρο και έντυπους χάρτες και απαγορεύεται να λάβουν οποιαδήποτε εξωτερική βοήθεια.

Χαρακτηριστικό είναι ότι τον αγώνα που ξεκίνησε το 2018 κέρδισε ο Jean – Luc Van Den Heede ηλικίας 73 ετών ολοκληρώνοντας τον γύρο του κόσµου σε 211 ηµέρες 23 ώρες 12 λεπτά και 19 δευτερόλεπτα µε το σκάφος του “Matmut” Rustler 36 ποδών.

Ένα άλλο παράδειγµα είναι τα “900 Nautiques” που διοργανώνεται από τον Societe Nautique de Saint-Tropez. Πρόκειται για έναν αγώνα στο κέντρο της Μεσογείου γύρω από τα νησιά Κανάρια, Κορσική, Σαρδηνία, Έλβα Ponza διαδροµής 900 ν.µ. για σκάφη µε πλήρες πλήρωµα και 400 ν.µ. για πλήρωµα δύο ατόµων (Duo) και ενός ατόµου (Solo).

Τρίτο παράδειγµα η διοργάνωση “La Route du Liban” από Μασαλία – Βηρυτό µε ενδιάµεσους σταθµούς Κορσική, Σικελία, Καλαµάτα, Άγιος Νικόλαος, Λάρνακα.

Δηλαδή αφού εξήντλησαν οι διοργανωτές αγώνων τους συµβατικούς αγώνες του γύρου του κόσµου, του διάπλου του Ατλαντικού και τους γνωστούς αγώνες των 600 ν.µ. όπως Fastnet, Sidney – Hobart, Caribbean 600, Middle Sea Race, New York – Bermuda τώρα αυξάνουν τα µήκη των διαδροµών ζητώντας καινούριες προκλήσεις και εµείς εδώ στην Ελλάδα διαµαρτυρόµεθα όταν κάποια διαδροµή του Ράλλυ Αιγαίου που είναι ο µεγαλύτερος στην Ελλάδα αγώνας, περάσει τα 150 ν.µ. διότι θεωρείται αποτρεπτικό για τα πληρώµατα!!! Πολλές εξηγήσεις δίνονται αλλά καµία δεν µπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστη, όταν µάλιστα έχουµε εκδηλώσεις θαυµασµού από διάσηµους ξένους ιστιοπλόους όπως τον Charly Fernbach που µετέχοντας στον 46ο αγώνα της Ελληνικής Επαναστάσεως – Ύδρα 2019 εδήλωσε: «Η Ελλάδα είναι η χώρα της θάλασσας, του ανέµου και του ηλίου, το τρίο της ευτυχίας για τους ναυτικούς.»

Ο ΠΟΙΑΘ πιστός στις καταστατικές του αρχές ήτοι της ανάπτυξης της ιστιοπλοΐας, της διάδοσης του ναυτικού πνεύµατος και της βελτίωσης της ναυτικής τέχνης προγραµµατίζει αντίθετα µε το εντός Ελλάδος επικρατούν πνεύµα, µια διοργάνωση στα πρότυπα των µεγάλων διεθνών αγώνων και όσοι πιστοί προσέλθετε. Αλλά περί αυτού σε προσεχές τεύχος.

Ο Ιωάννης Μαραγκουδάκης γεννήθηκε το 1938 στην Αθήνα. To 1953, σε ηλικία 15 ετών, τιμήθηκε από την τότε Βασίλισσα Φρειδερίκη με έπαινο εξαίρετων πράξεων, για τη συμμετοχή του με το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων στην αρωγή των σεισμοπλήκτων Ιονίου. Παράλληλα με τις Γυμνασιακές του σπουδές στη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή, ασχολείται με τον αθλητισμό στίβου και το 1957, σε ηλικία 19 ετών, καταρρίπτει την Πανελλήνια επίδοση στη σφυροβολία. Τον ίδιο χρόνο εισάγεται στη Σχολή Μηχανολόγων – Ηλεκτρολόγων του Ε.Μ.Π. Αποφοιτά το 1962 και υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία στο Τεχνικό Σώμα, ως έφεδρος Ανθυπολοχαγός. Μετά από μια εικοσαετή επιστημονική και επιχειρηματική δραστηριότητα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αφιερώνει πολύ από τον ελεύθερο χρόνο του στην ιστιοπλοΐα και έχει μία εμπειρία άνω των 150.000 ναυτικών μιλίων σε ιστιοπλοϊκούς αγώνες και θαλάσσιες περιηγήσεις, με διάκριση μεταξύ των άλλων και στον Αγώνα Διάπλου του Ατλαντικού ARC 2000. Από το 1985 είναι Πρόεδρος του Δ.Σ. του Πανελληνίου Ομίλου Ιστιοπλοΐας Ανοικτής Θαλάσσης (Π.Ο.Ι.Α.Θ.) και από το 1990 και για 22 χρόνια διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Θαλάσσιας Ενώσεως. Εκδότης του περιοδικού του ΠΟΙΑΘ «Ιστιοπλοϊκός Κόσμος» από το 1987. Εκπρόσωπος της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας από το 2002 έως το 2010 στην Επιτροπή Ανοικτής Θαλάσσης της Διεθνούς Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας. Επίτιμος δημότης Λέρου για τη διαρκή προσπάθειά του αναδείξεως της νήσου και την ανάπτυξη του ναυταθλητισμού της και του Αγαθονησίου για την εγκαθίδρυση συστήματος τηλεπαιδιατρικής
Previous Post Next Post
0 shares