Οι εξελίξεις τρέχουν

Μετά τον καταιγισμό των εξελίξεων με τα σκάφη με υδροπτέρυγα (foils) που προήλθε από τα ερευνητικά προγράμματα των γαλλικών ναυπηγείων αλλά κυρίως από το προηγούμενο America’s Cup, η Ανοιχτή Θάλασσα βλέπει επιτέλους κοσμογονικές αλλαγές. Η κυριότερη είναι ότι πλέον γίνεται ένα κανονικό άθλημα, με παγκόσμιες διοργανώσεις και ίσως παρουσία και στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Στις 12 Δεκεμβρίου, για πρώτη φορά στην ιστορία, η Διεθνής Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία, το World Sailing, πρότεινε τη δημιουργία Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Offshore με σκάφη one design. Η πρόταση αυτή μάλιστα κατατέθηκε και στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) και έχει την υποστήριξη του Δανού προέδρου Kim Andersen και του Βρετανού διευθύνοντα συμβούλου Andy Hunt αλλά και πολλών ακόμα μελών του συμβουλίου.
Κατόπιν αυτού, εναπόκειται στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή η διοργάνωση ενός Offshore test event στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2020. Αν όλα πάνε καλά και δοθεί τελικά το πράσινο φως από τη ΔΟΕ, η κλάση θα εμφανιστεί για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 στη Γαλλία και συγκεκριμένα στη Μασσαλία που θα γίνει η ιστιοπλοΐα. Το σκάφος μάλιστα που προτείνεται είναι το εκπληκτικό νέο Figaro Beneteau 3 που πλέον θα είναι foiling. Το σκάφος είναι σχεδίασης Van Peteghem – Lauriot Prévost και κατασκευάζεται από το διάσημο Group Finot, που έχει κατασκευάσει τα πιο πετυχημένα και παράτολμα σκάφη των τελευταίων ετών. Το ολικό μήκος του είναι 10.85 μέτρα ενώ το μήκος ισάλου 9.75 μέτρα και το εκτόπισμα του λιγότερο από 3 τόνοι. Μόλις το καλοκαίρι που μας πέρασε ξεκίνησε να ‘χτίζεται’ το πρώτο πρωτότυπο σκάφος με μεγάλη μυστικότητα από το γαλλικό ναυπηγείο.
Παρόλο που υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες που πρέπει να συζητηθούν και για το σκάφος το ίδιο και για το φορμάτ των αγώνων, φαίνεται ότι η κλάση θα είναι double handed, δύο άτομα δηλαδή μικτό πλήρωμα (ένα αγόρι και ένα κορίτσι). Το σκάφος θα κατασκευάζει μόνο ένα ναυπηγείο, προφανώς το Group Finot.
Όσον αφορά το φορμάτ των αγώνων, ο Noboru Kobayashi της Ιαπωνικής Ομοσπονδίας Ιστιοπλοΐας, πρότεινε μια ιστιοδρομία 300 ναυτικών μιλίων, αγώνας δηλαδή δύο ημερών με μία διανυκτέρευση εν πλω, που θα ξεκινάει κοντά στην ολυμπιακή μαρίνα στον κόλπο του Τόκιο και θα τελειώνει στην Ενοσίμα, δυτικά του Τόκιο.
Υπήρχε όμως ένα τεχνικό πρόβλημα. Η ΔΟΕ είχε αποφασίσει η ιστιοπλοΐα να μην έχει συμμετοχή με περισσότερες από 10 κλάσεις στους Ολυμπιακούς Αγώνες, συνεπώς για να χωρέσει και η Ανοικτή Θάλασσα, έπρεπε να γίνουν κάποιες αλλαγές.
Έτσι λοιπόν η προετοιμασία για το 2024 αφήνει εκτός τις δύο κλάσεις Windsurf (RS:X ανδρών και γυναικών) και περιορίζει τα dinghy (470) και τα skiff (49er) σε ένα μόνο μικτό event, αντί για χωριστά που είχαμε στο παρελθόν. Η κατάργηση αυτών των 4 κατηγοριών αφήνει χώρο για νέα πράγματα, εντός των ορίων των 10 κατηγοριών μεταλλίων που έχει θέσει η ΔΟΕ. Όπως για παράδειγμα τα kite που είχαν δοκιμαστεί πριν από μερικά χρόνια και τώρα ανοίγει ο δρόμος και γι’ αυτούς.
Αν όλα πάνε καλά, σύντομα θα έχουμε και επισήμως αθλητές ιστιοπλόους ανοικτής θαλάσσης, γεγονός που θα αποτελέσει και ένα περαιτέρω βήμα στην εξέλιξη των αθλητών dinghy, που μετά τις ολυμπιακές κατηγορίες, έπρεπε να αναζητήσουν σταδιοδρομία σε αγώνες κλάσεων ή στο America’s Cup.

Μάνος Ρούδας
by
Ο Μάνος Ρούδας γεννήθηκε στον Πειραιά και είναι αριστούχος μηχανικός του Πολυτεχνείου της Ουαλίας. Κατέχει τίτλο ΜΒΑ από το Southern New Hampshire University των ΗΠΑ. Ασχολείται ενεργά με την ιστιοπλοΐα ανοικτής θαλάσσης από το 1996 μέχρι σήμερα, ως αθλητής και επαγγελματίας κυβερνήτης σε σκάφη αναψυχής κάθε είδους. Έχει επίσης εργαστεί ως σύμβουλος επιχειρήσεων και σε υψηλές θέσεις στο χώρο της ναυτιλίας και του yachting. Ασχολείται με τη ναυτική εκπαίδευση από το 2003, είναι κάτοχος διπλώματος προπονητή ιστιοπλοΐας και του διεθνούς διπλώματος Yachtmaster Instructor του RYA.
Previous Post Next Post