Το φως στο τούνελ

Νοιώθω ήδη ότι το μελάνι που έχω καταναλώσει τα τελευταία χρόνια γράφοντας τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς μου για τον χώρο της ιστιοπλοΐας τριγώνου, μάλλον αρχίζει να πιάνει τόπο. Από τις αρχές του 2016 και με τις επιτυχίες των νέων αθλητών είναι πλέον εμφανές ότι η σκυτάλη της ιστιοπλοΐας περνάει στην νέα γενιά. Ο συνειδητά τεχνικός φραγμός που είχε δημιουργηθεί από ‘αιώνιους’ πρωταθλητές και πρωταθλήτριες είναι πλέον παρελθόν. Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και οι διακρίσεις που κερδίζουν οι νεαροί πρωταθλητές τους ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για ακόμα υψηλότερους στόχους και διακρίσεις, χωρίς δήθεν εμπόδια και προσχώματα.
Από την ανακοίνωση της συνεργασίας του θρύλου της ιστιοπλοΐας και δύο φορές Ολυμπιονίκη Νικόλα Κακλαμανάκη με τον εξαιρετικό και ταλαντούχο Βύρωνα Κοκκαλάνη, από την συμμετοχή του Ολυμπιονίκη του Ρίο Παύλου Καγιαλή στην ολομέλεια της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων της χώρας μας αλλά και την συμμετοχή της επίσης Ολυμπιονίκη της ιστιοπλοΐας Βιργινίας Κραββαριώτη στην επιτροπή αθλητών της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, όλα δείχνουν ελπιδοφόρα. Νέοι άνθρωποι, ψημένοι από το αλάτι της θάλασσας που έχουν ξοδέψει το μεγαλύτερο και παραγωγικότερο μέρος της ζωής του στην ιστιοπλοΐα τριγώνου και στον υψηλό πρωταθλητισμό, καταλαμβάνουν θέσεις ευθύνης, θέσεις αποφάσεων. Η εκλογή της Σοφίας Μπεκατώρου, δύο φορές Ολυμπιονίκη, στην επιτροπή αθλητών της World Sailing και η προεδρία του Δημήτρη Δήμου στην κατηγορία 470 δεν μπορούν πάρα να σε κάνουν να σκέφτεσαι και να ελπίζεις ότι σίγα – σιγά και στα διοικητικά της πατρίδας μας θα υπάρχει ένας άνεμος αισιοδοξίας και ότι ίσως νέοι άνθρωποι, αθλητές της ιστιοπλοΐας και γνώστες του αθλήματος θα πάρουν το τιμόνι του αθλήματος στα χέρια τους.