Rolex Fastnet 2017

Η Rolex έχει αναλάβει και αναβιώσει τους τρεις μεγάλους και θρυλικούς αγώνες, πραγματικής ανοικτής θαλάσσης, άνω των 600 ναυτικών μιλίων, το Rolex Fastnet, το Rolex Sydney to Hobart και το Rolex Middle Sea Race. Κυρίαρχος αγώνας το Fastnet που έχει πάρει το όνομά του από τη βραχονησίδα Fastnet με τον εμβληματικό φάρο και έχει γράψει ιστορία και μάλιστα με μελανά χρώματα, όταν τo 1979 εξελίχθηκε σε τραγωδία, τότε που 18 άτομα έχασαν τη ζωή τους.

Ο αγώνας διοργανώνεται από τον RORC, το Royal Ocean Racing Club, από το 1925, κάθε δύο χρόνια και πάντα οι συμμετοχές ήταν πολλές, παρά τη σκληρότητα των συνθηκών. Τα τελευταία χρόνια πάνω από 300 σκάφη δηλώνουν συμμετοχή και αγωνίζονται με όλες τους τις δυνάμεις, πολλές φορές σαν ένα όνειρο ζωής. Τα τελευταία χρόνια οι πρόκληση έχει αναπτυχθεί και σε εθνικό επίπεδο μεταξύ Άγγλων και Γάλλων, αλλά και σε επίπεδο σχεδιαστών και ναυπηγείων για το ποιος θα κερδίσει το περιβόητο τρόπαιο για να επιβεβαιώσει την αξία του.
Το φετινό Fastnet ανήκε δικαιωματικά στους Γάλλους. Τα τελευταία χρόνια, με χαμηλούς τόνους αλλά πολύ δυναμικά οι Γάλλοι έχουν κυριεύσει την ανοικτή θάλασσα και την ωκεανοπλοΐα. Από τα σούπερ μάξι τριμαράν, τους μοναχικούς γύρους της Γης με τα IMOCA60 και τα Figaro, τα foils, τα σκάφη του America’s Cup, κ.λπ., οι Γάλλοι στάθηκαν αντάξιοι της φήμης τους κερδίζοντας και τις περισσότερες κατηγορίες του Fastnet για τρίτη χρονιά. Από τα 11 έπαθλα, κέρδισαν τα 8, συν ένα ακόμα το Dongfeng Race Team που ήταν επανδρωμένο από Γάλλους.
Εφέτος στον αγώνα συμμετείχαν 362 σκάφη, ενώ οι κατηγορίες IRC που είχαν όριο 340 σκάφη συνολικά, συμπληρώθηκαν μέσα σε μόλις 4 λεπτά και 24 δευτερόλεπτα! Εντυπωσιακό όμως ήταν το ότι κι εφέτος μετείχαν όχι μόνο μερικά από τα καλύτερα σκάφη του πλανήτη, αλλά και μικρά τοπικά απλά σκαφάκια με φίλους και οικογένειες που αγαπούν την ανοικτή θάλασσα.
Το Fastnet ξεκινάει από το Cowes και βγαίνει στο English Channel, στη Μάγχη, με την πυκνή θαλάσσια κυκλοφορία, μέσω της Celtic Sea, πάνω από το Βισκαϊκό και μέχρι το Fastnet Rock, 4 μίλια νοτιοδυτικά της Ιρλανδίας και πίσω, με τερματισμό στο Πλύμουθ, σύνολο 605 ναυτικά μίλια.
Η εκκίνηση δόθηκε την Κυριακή 6 Αυγούστου από τη θάλασσα του Solent στο Cowes, μία ημέρα μετά το Cowes Week. Ο αγώνας είναι γιορτή για την περιοχή που εκτός από τους χιλιάδες κυριολεκτικά θεατές, τον στόλο ακολούθησαν στα πρώτα του μίλια πάρα πολλά σκάφη θεατών τα οποία μάλιστα προκάλεσαν μποτιλιάρισμα.
Ο καιρός κι εφέτος ήταν ο αναμενόμενος για την εποχή, με τα σκάφη να ταξιδεύουν όρτσα μέχρι να καβατζάρουν τη βραχονησίδα Fastnet, μετά η πλεύση ήταν κατάπρυμα μέχρι το Bishop Rock και στο τέλος πλαγιοδρομία μέχρι τον τερματισμό. Για τα πρώτα σκάφη οι συνθήκες ήταν ήπιες μέχρι αγωνιστικές, με πολλά κοψίματα όμως που δεν βοήθησαν ούτε μεγάλες ταχύτητες ούτε σύντομους χρόνους.
Τα μικρά σκάφη από την άλλη, έπρεπε να παλέψουν στα όρτσα με ανέμους που έφταναν τους 30 κόμβους, ενώ την ίδια στιγμή τα μεγαλύτερα ταξίδευαν με αυτές τις συνθήκες στα πρύμα.
Το ρεκόρ του αγώνα κατέχει από το 2011 και μέχρι και σήμερα το μάξι τριμαράν Spindrift 2 με 32 ώρες και 48 λεπτά. Πρώτο σκάφος που πέρασε τη γραμμή τερματισμού αυτή τη φορά ήταν το 70άρι τριμαράν Concise 10 (πρώην Virbac Paprec) του Tony Lawson, το οποίο χρειάστηκε 42 ώρες και 55 λεπτά.
Φαβορί στα monohull για τη γραμμή τερματισμού ήταν φυσικά το Rambler 88, του George David ο οποίος το 2011 παραλίγο να χάσει τη ζωή του στον αγώνα με το προηγούμενο σκάφος του. Απαρατήρητος δεν πέρασε ούτε ο Ludde Ingvall με το ‘πειραγμένο’ 100άρι μάξι CQS, ούτε το ακόμα μεγαλύτερο superyacht Nikata, το μεγαλύτερο σκάφος του στόλου στα 115 πόδια. Και τα τρία σκάφη είχαν πλήρωμα μεγάλα αστέρια της διεθνούς ιστιοπλοΐας, βετεράνους του America’s Cup και του Volvo Ocean Race, όπως για παράδειγμα τον Chris Dickson στο CQS και τον νούμερο ένα πλέον παγκοσμίως Peter Burling, νικητή του τελευταίου America’s Cup, στο Nikata.
Το Rambler 88 πέρασε πρώτο τη γραμμή τερματισμού μετά από 2 μέρες, 9 ώρες, 34 πρώτα και 26 δεύτερα, με το ρεκόρ στα monohull να παραμένει στα χέρια του Ian Walker με το Abu Dhabi Ocean Racing VO70 που το 2011 χρειάστηκε 1 ημέρα, 18 ώρες και 39 λεπτά, αφού ο καιρός δεν βοήθησε.
Εκτός καταμετρήσεων, στις δικές τους κλάσεις, συμμετείχαν Class40, IMOCA 60 και για πρώτη φορά τα νέα VO65 για προπόνηση ενόψει του Volvo Ocean Race του 2017-18. Παρόλο που οι Ισπανοί με το MAPFRE πάλεψαν σε όλη την ιστιοδρομία, ήταν το Dongfeng που πέρασε πρώτο τη γραμμή, με διαφορά μικρότερη του λεπτού από το δεύτερο σκάφος.
Τα IMOCA 60 που έτρεχαν με δύο άτομα πλήρωμα μόνο, έκαναν παρόμοιους χρόνους με τα VO65, ωστόσο το ενδιαφέρον ήταν στην πολυπληθή κατηγορία των Class40, με σκάφη σχεδιασμένα από Verdier, Owen Clarke, Manuard, Marc Lombard και άλλα μεγάλα ονόματα που προετοιμάζουν το μέλλον της ιστιοπλοΐας.
Νικητής στην κατηγορία IRC και overall (κατά IRC καταμέτρηση) ήταν ο Didier Gaudoux με το JND 39, Lann Ael 2.
Σημαντικότερο ωστόσο στοιχείο του αγώνα ήταν η συμμετοχή οκτώ παιδιών ηλικίας 15 με 18 ετών από την Greig City Academy του Λονδίνου αλλά και το νεαρό πλήρωμα του Noahs Sailing Club της Σανγκάης.
Tags:
Μάνος Ρούδας
by

Ο Μάνος Ρούδας κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο ΜΒΑ από το Southern New Hampshire University των ΗΠΑ, BSc σε Computer Studies από το University of Glamorgan και HND από το Πολυτεχνείο της Ουαλίας, καθώς και πτυχίο Οικονομίας και Διοίκησης. Είναι κάτοχος διπλώματος προπονητή ιστιοπλοΐας της Γ.Γ. Αθλητισμού και του διεθνούς διπλώματος Yachtmaster του RYA.
Εργάζεται ως σύμβουλος επιχειρήσεων.

Previous Post Next Post
0 shares