Ολυμπιακοί Αγώνες Παρίσι 2024

Η ολυμπιακή ιστιοπλοΐα όπως την γνωρίζαμε τελείωσε στη Βαρκελώνη του 1992.

Μια ανταλλαγή απόψεων του Δημήτρη Δήμου και του Πάνου Δημητρακόπουλου.

Διαβάζοντας τον τελευταίο καιρό διάφορα άρθρα, κυρίως στα Social Media, για το «τι μέλλει γενέσθαι…» ως προς τις ολυμπιακές κατηγορίες των Ολυμπιακών Αγώνων του 2024, σκέφτηκα ότι το καλύτερο θα ήταν μία συζήτηση με τον Δημήτρη Δήμου, τον άνθρωπο που τα τελευταία χρόνια παρακολουθεί τα τεκταινόμενα από κοντά και εκπροσωπεί τη χώρα μας στα περισσότερα συνέδριά της World Sailing σαν μέλος επιτροπών. Όλα τα παρακάτω θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως ‘περίληψη’ μιας ενδιαφέρουσας συζήτησης μεταξύ δύο ανθρώπων που αγαπούν την ιστιοπλοΐα και μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες.
Η χαμένη αθωότητα της ιστιοπλοΐας, ‘ταξίδεψε’ μετά τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελώνης του 1992. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν γίνει άλλες έξι φορές Ολυμπιακοί Αγώνες. Για τους περισσότερους από εμάς η ιστιοπλοΐα τριγώνου, είναι στο μυαλό μας με σκάφη Finn, Laser ή 470, μακριά από κάθε ιδέα ή μάτι θεατών. Τρία μίλια από τη στεριά ήταν κάποτε το όριο για να ‘στηθεί’ ο στίβος με διαδρομές ολυμπιακού τριγώνου, που είχαν ατελείωτα όρτσα, τρία τον αριθμό και σκάφη που είχαν σχετικά μικρότερες ταχύτητες από αυτές των σημερινών, όπως τα Flying Dutchman, τα Europe ή τα Soling. Οι κούρσες τότε είχαν διαφορετικές απαιτήσεις, άλλη στρατηγική και τακτική του αγώνα και αθλητές με φυσική κατάσταση τέτοια που να αντέχουν αγώνες διάρκειας 2-3 ωρών – και μερικές φορές δύο τέτοιους αγώνες συνεχόμενα. Τα χρόνια πέρασαν, οι καιροί άλλαξαν αλλά και η ιστιοπλοΐα άλλαξε προς το καλύτερο όπως συνηθίζουμε όλοι να λέμε. Όμως όντως πάει από το καλό στο καλύτερο ως ιστιοπλοΐα ή οδηγείται προς ένα άθλημα που θα μοιάζει με την ιστιοπλοΐα και δεν θα θυμίζει κάτι από το άθλημα που μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 (αλλά δεν έγινε λόγω καιρικών συνθηκών). Ρητορικό το ερώτημα και μάλλον πολύ δύσκολο θα έλεγα, σίγουρα δε χωρίς ξεκάθαρη απάντηση.
Όλη την παραπάνω εισαγωγή την έκανα για να αναφερθώ στις αλλαγές που προβλέπονται ή συζητιούνται εν’ όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2024, στη Μασσαλία της Γαλλίας. Επειδή οι ολυμπιακές κατηγορίες επηρεάζουν το παγκόσμιο σύστημα της ιστιοπλοΐας στις κατηγορίες τριγώνου όπως συνηθίζουμε να λέμε, υπάρχει τα τελευταία χρόνια μία βασική αρχή που υποστηρίζεται από τη World Sailing*. Η αρχή αυτή προέβλεπε ότι μόνο δύο ολυμπιακές κατηγορίες μπορούν να αλλάξουν έν’ όψει των επόμενων Ολυμπιακών Αγώνων, δηλαδή του 2024 και όχι όλες μαζί, ώστε να μην υπάρξουν αρνητικές συνέπειες για το άθλημα. Τελικά οι αρχές είναι για να ‘σπάνε’ όπως φαίνεται, και στην περίπτωση της WS που – θέλετε από τις πιέσεις που της ασκούνται για το Kiteboard, θέλετε για την περίφημη ισορροπία των αριθμών αθλητών και αθλητριών που προέρχεται από τη ΔΟΕ, δεν τις τηρεί και ήδη ο ασκός του Αιόλου έχει ανοίξει αφού όλες οι ολυμπιακές κατηγορίες που γνωρίζουμε έως σήμερα και που θα δούμε στο ολυμπιακό πρόγραμμα του Τόκυο ίσως βρεθούν υπό αναθεώρηση και ενδεχομένως εκτός Ολυμπιακών.
Ας δούμε τις αλλαγές που διέρρευσαν ήδη και που θα κριθούν με ηλεκτρονική ψηφοφορία ανάμεσα στα μέλη της ανάλογης επιτροπής της World Sailing, θα ψηφιστούν και θα σταλούν στην ανώτατη επιτροπή της World Sailing (council) για ψήφιση και οριστικοποίηση, στις επόμενες εβδομάδες και όχι τον Μάιο του 2018 όπως αρχικά είχε προβλεφθεί!
Η πρώτη μεγάλη αλλαγή είναι ο αριθμός των αθλητών που θα συμμετάσχουν στους αγώνες. Από τους 380 του Ρίο το 2016, θα πέσουν στους 350 συνολικά και από αυτούς θα είναι 175 άνδρες και 175 γυναίκες σε μία πλήρη αριθμητική ισορροπία. Η ανεδαφική και τεχνητή κατά τη γνώμη μου ισότητα φέρνει μεγάλες φουρτούνες που δύσκολα θα γίνουν μπουνάτσες. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται αναφορά σε απόλυτη ποσόστωση 50%-50%. Μέχρι τώρα υπήρχαν οι κατηγορίες των γυναικών πού είχαν την ανάλογη ποσόστωση, ανάλογα με το πόσες γυναίκες ασχολούνταν με το άθλημα παγκοσμίως, που είναι φυσικά σαφώς λιγότερες από τους άνδρες. Σίγουρα στο άθλημα δεν υπάρχουν τόσες γυναίκες όσοι και οι άνδρες: έχουν βελτιωθεί φυσικά τα ποσοστά, αλλά οι άνδρες ήταν και είναι πάντα περισσότεροι. Η δικαιολογία της WS ότι η ΔΟΕ θέλει 175 άνδρες και 175 γυναίκες, έχει γίνει καραμέλα στο στόμα των επικεφαλής του αθλήματος και φυσικά θα δημιουργήσει πολλά παράδοξα
Αρχικά ας πάρουμε την ανισορροπία της κατηγορίας Finn με τους 20 άνδρες που δεν έχουν αντίστοιχο αγώνισμα γυναικών για να αντισταθμιστούν. Όλα δείχνουν λοιπόν, ότι η διαφορά αυτή των 20 αθλητών θα πρέπει να αφαιρεθεί κυρίως από τους άνδρες του Laser Standard που θα μειωθούν σε 35 και να προστεθούν αντίστοιχα αθλήτριες στα γυναικεία αγωνίσματα ώστε να ισοσταθμήσουν τους αθλητές του Finn. ‘Ετσι στο Radial Γυναικών οι συμμετοχές θα είναι 44 κάνοντας πολύ πιο εύκολη την παρουσία οποιασδήποτε χώρας στην κατηγορία αυτή. Όλες οι μουσουλμανικές χώρες που τώρα ξεκινούν τη γυναικεία ιστιοπλοΐα θα έχουν σχεδόν σίγουρη και ευκολότερη πρόσβαση στο ολυμπιακό πρόγραμμα από χώρες που έχουν τεράστια ιστιοπλοϊκή πορεία και ιστορία και με παρουσία ετών στα ανδρικά σκάφη όπως το Finn και παλαιότερα το Tornado, το Star, το FD και άλλα. Ας δούμε όμως μία άλλη ολυμπιακή κατηγορία με τεράστια παρουσία στο ολυμπιακό πρόγραμμα και εξάπλωση σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, που έχει προσφέρει χιλιάδες αθλητές στην παγκόσμια ιστορία όλα αυτά τα χρόνια, όπως αυτή του 470. Για το 2024 οι Γυναίκες θα έχουν 21 σκάφη αντί για 20 και οι Άνδρες 19 σκάφη, από 26 στο Ρίο, μία αναλογία καθόλου δίκαιη αφού οι άνδρες που ασχολούνται με το σκάφος αυτό είναι πολλαπλάσιοι του αριθμού των γυναικών!
Στις αίθουσες που γίνονται οι αναλύσεις αυτές, μία ‘εύκολη’ λύση που συζητείται συχνά για το θέμα του 50%-50% είναι τα μικτά πληρώματα. Η εικόνα που έρχεται εύκολα σε όλους είναι αυτή του Nacra, που όμως μάλλον δεν έχει πετύχει και σίγουρα δεν είναι αυτό που χαρακτηρίζει την παγκόσμια ιστιοπλοΐα. Η εύκολη λύση το μικτό πλήρωμα έχει πολλά προβλήματα:
Τι θα γίνουν οι υπεράριθμοι άνδρες αθλητές που λόγω της απουσίας κατάλληλων αθλητριών στη χώρα τους δεν θα βρίσκουν πλέον θέση στις ολυμπιακές κατηγορίες;
Τι θα γίνουν οι τροφοδότριες κλάσεις (Laser 4.7, Radial, 420 και τόσες άλλες); Θα πρέπει και αυτές να μετατραπούν σε μικτές;
Τι θα γίνει με όλες π.χ. τις μουσουλμανικές χώρες που δεν θα μπορούν για θρησκευτικούς και πολιτισμικούς λόγους να επανδρώσουν μικτό σκάφος;
Επίσης δεν είναι όλα τα σκάφη το ίδιο ευέλικτα σε μία τέτοια αλλαγή. Ειδικά σε σκάφη όπως το 470, που το πλήρωμα στο (ένα) κρεμαστικό είναι αυτό που δίνει την περισσότερη από τη ροπή ώστε να ταξιδεύει χωρίς κλίση, θα μπορούν να επιλεγούν μικρόσωμες κοπέλες με μεγαλοσώμους άνδρες για πληρώματα αλλά δύσκολα θα γίνεται το αντίθετο. –Σκάφη με δύο κρεμαστικά όπως το Nacra17 ή τα σκίφ 49er δεν έχουν τέτοιο πρόβλημα αφού η ροπή προέρχεται εξίσου και από τα δύο μέλη του πληρώματος.
Στην πραγματικότητα δεν τους ενδιαφέρει το ιστιοπλοϊκό κομμάτι όπως εμείς το σκεφτόμαστε ή το έχουμε ζήσει. Τους ενδιαφέρει η εύκολη λύση να ισορροπήσουν τα νούμερα στα άτομα που τους έχει δώσει η ΔΟΕ. Ίσως σκέφτονται ότι αυτή η εύκολη λύση μπορεί να τους δώσει επιπλέον ‘θέσεις’ μεταλλίων: Αν πεις ότι το 470 και το 49er γίνονται μικτά, τότε αυτομάτως κερδίζεις δύο σετ μεταλλίων και εύκολα βάζει δύο τύπους Kiteboard στο ολυμπιακό πρόγραμμα με αποτέλεσμα να είναι όλοι μα όλοι χαρούμενοι!
Ολοκληρώνοντας να αναφέρουμε και τη ‘φήμη’ ή την ‘είδηση’ ότι προωθείται πάλι το Kite αντί του Windsurfing, όπως και το 2011, κάτι που τελικά τότε δεν είχε περάσει, να προστεθεί άλλη μία κατηγορία στα μονοθέσια γυναικών που θα αντισταθμίσει το αριθμητικό πρόβλημα των Finn, ένα σκάφος για ελαφριές γυναίκες που μάλλον σήμερα δεν υπάρχει. Τέλος όλα τα διθέσια θα γίνουν μικτά – οπότε μαζί με το Nacra17 θα υπάρχουν μόνο 3 αγωνίσματα διθέσιων σκαφών έναντι τουλάχιστον 6 μονοθέσιων! Αυτή η αναλογία σίγουρα δεν αντιπροσωπεύει την παρούσα κατάσταση της ιστιοπλοΐας. Επίσης σκέφτονται να προσθέσουν και έναν αγώνα offshore πάλι με μικτό πλήρωμα. Η ιδέα είναι το σκάφος του offshore να το δώσουν στους αγωνιζόμενους οι διοργανωτές και τα σκάφη με τα οποία θα αγωνιστούν να τους περιμένουν στο event. To offshore σκάφος θα μπορεί να έχει σαν πλήρωμα κάποιους από τους αθλητές που θα αγωνιστούν τις επόμενες μέρες στις υπόλοιπες ολυμπιακές κατηγορίες (εάν θα διεξαχθεί νωρίτερα) πχ. έναν αθλητή του Laser και μία αθλήτρια του 470, έτσι ώστε και οι ιστιοπλόοι να μπορούν να φύγουν για πρώτη φορά από τους Ολυμπιακούς Αγώνες με δύο μετάλλια, όπως οι κολυμβητές, οι δρομείς και τόσοι άλλοι.
Η διαδικασία της αναθεώρησης, τo λεγόμενο Review, θα έπρεπε να είχε ήδη ξεκινήσει προ πολλού αλλά στη World Sailing έχουν μείνει πίσω και έτσι όλα θα τελειώσουν τον Μάιο του 2018! Εκεί θα παρθούν οι τελικές αποφάσεις. Οι προτάσεις των επιτροπών θα παρθούν με ηλεκτρονικές ψηφοφορίες και όχι με φυσική παρουσία, παρόλο που αυτή η διαδικασία υποτίθεται ότι υπάρχει μόνο για θέματα μικρής σημασίας! Στο τέλος Ιανουαρίου οι εκπρόσωποι θα ψηφίσουν ποια event προτείνουν για review και έτσι το Council τον Φεβρουάριο θα πάρει τις τελικές αποφάσεις, όμως η ΔΟΕ δεν βιάζεται και πολύ αφού επικυρώνει τα σκάφη και τα υλικά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες τρία χρόνια πριν τη διεξαγωγή τους. Φυσικά μέχρι το 2024 θα «τρέξει πολύ-πολύ νερό στο αυλάκι» και θα έχουμε τον χρόνο να διαβάσουμε αρκετές και διαφορετικές απόψεις.

 

* WS : World sailing (Παγκόσμια Ομοσπονδία της ιστιοπλοΐας – www.worldsailing.org)

Ο Πάνος Δημητρακόπουλος ασχολείται με την ιστιοπλοΐα από το 1974 με αρκετές διακρίσεις στο ενεργητικό του στις κατηγορίες, Optimist, Windsurfing και Laser. Έχει κερδίσει το Ράλλυ Αιγαίου δυο φορές στην κατηγορία I.O.R. ως πλήρωμα του σκάφους Col-X-Cool και είναι ιδρυτής της εταιρείας Paralos Events & Design που έχει την ευθύνη επικοινωνίας του Ράλλυ Αιγαίου από το 2000 έως σήμερα. Ταυτόχρονα έχει διατελέσει υπεύθυνος επικοινωνίας σε μία σειρά από Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ανοικτής Θαλάσσης που οργανώθηκαν στην Ελλάδα. Ασχολείται με την δημοσιογραφία στην ιστιοπλοΐα από το 1982 ξεκινώντας από το περιοδικό Γιώτιγκ & Θάλασσα, έχει δουλέψει ως δημοσιογράφος στον Αντέννα και στις 24ώρες ενώ αρθρογραφεί στον ΙΣΤΙΟΠΛΟΙΚΟ ΚΟΣΜΟ από το τεύχος 13. Είναι απόφοιτος του τμήματος Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών και κατέχει πτυχίο προπονητού Ιστιοπλοΐας Γ’ κατηγορίας από την Γ.Γ. Αθλητισμού
Previous Post Next Post
17 shares