Ιστορικό

Ο αγώνας Mini-Transat δηµιουργήθηκε το 1977 από τον Άγγλο Bob Salmon. Ήταν η εποχή της εκρήξεως των ιστιοπλοϊκών αγώνων ανοικτής θάλασσας µε την δραµατική αύξηση του µήκους των σκαφών και των µεγάλων προϋπολογισµών δεδοµένου ότι την επόµενη χρονιά θα ξεκινούσε ο αγώνας “Route du Rhum”.

Τότε ο Bob Salmon έκανε την επαναστατική του πρόταση. Διάπλους του Ατλαντικού µε ένα µικρό σκάφος µήκους µόνο 6,50 µ. µε µονοµελές πλήρωµα.

Την 8η Οκτωβρίου του έτους αυτού, 24 µικρά σκάφη µήκους 6,50 µέτρων µε µονοµελές πλήρωµα ξεκίνησαν από το λιµάνι της Αγγλικής πόλεως Penzance µε προορισµό την Τενερίφη απ’ όπου θα επανεκκινούσαν για την Antigua των Δυτικών Ινδιών. Τους αποκάλεσαν τρελούς, όµως το Mini-Transat είχε γεννηθεί.

Μεταξύ των πρωτοπόρων 24 ιστιοπλόων που ξεκίνησαν, ο Daniel Gilard, Halvard Mabire, Bruno Peyron, Jean Luc Van Den Heedi θα γράψουν αργότερα σηµαντικές σελίδες στον αγώνα ανοικτής θαλάσσης.

Το 1979 στη δεύτερη διοργάνωση, θα εµφανιστούν πολλά σκάφη, σχεδιασµένα και κατασκευασµένα για τον αγώνα αυτόν και η κλάση 6,50 θα γίνει η πιο ανανεωµένη και αναπτυσσόµενη κλάση.

Το 1983 έχουµε την πρώτη ελληνική συµµετοχή

Από το 1981 ο Θεόδωρος Τέτσιος Αρχιτέκτων – Ναυπηγός και ιστιοπλόος συνεπαρµένος από την αίγλη του Mini Transat µελετά και κατασκευάζει στην Ελλάδα ειδικά για την τρίτη διοργάνωση της χρονιάς εκείνης ένα πρωτότυπο σκάφος το “ΚΟΤΕΡΟ ΕΛΛΑΣ”. Είναι ελαφρού εκτοπίσµατος µήκους φυσικά 6,50 µέτρων κατασκευασµένο από πολύ ελαφρύ κόκκινο δυτικό αµερικανικό κέδρο, µόλις 320 κιλά ανά κυβικό µέτρο χρησιµοποιώντας εποξειδική Ρητίνη µε τη µέθοδο WEST SYSTEM. Τελικά λόγω έλλειψης επαρκούς χρόνου, η συµµετοχή πραγµατοποιείται για το 1983. Το γαλλικό ιστιοπλοϊκό περιοδικό “Neptune Yachting” του Σεπτεµβρίου 1983 έγραψε (κατά µετάφραση):

«Ο Πλανσόν έσπασε το τιµόνι του χθες σε προπόνηση. Εάν ο φίλος Τέτσιος δεν του είχε δώσει το εφεδρικό του τιµόνι θα έµενε στην αποβάθρα. Όσο για τον Τέτσιο, ερχόµενος από την Ελλάδα για να πάρει εκκίνηση έφθασε στην Penzance χωρίς τρόφιµα, µέσα σε θύελλα µε ένα υποκατάστατο νιτσεράδας από κάπα ποδηλάτη, µη έχοντας χρήµατα, φανταζόµαστε σε τι κατάσταση ήταν τα υπόλοιπα… η δύναµη της συναδελφικότητας του επέτρεψε να ξεκινήσει και µάλιστα µεταξύ των πρώτων».

Δυστυχώς όµως αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον αγώνα όταν έσπασε ο πρότονος ανοιχτά του Βισκαϊκού, µε κίνδυνο το κατάρτι να καταρρεύσει ολοσχερώς. Ευτυχώς η βάση του άλµπουρου είχε µελετηθεί να φθάνει µέχρι το σωτρόπι, γεγονός που βοήθησε στην προσωρινή του στήριξη, µε τη βοήθεια µανταριών στη θέση του κατεστραµµένου πρότονου, µέχρι να φθάσει στη στεριά. Εάν η βάση είχε τοποθετηθεί στην υπερκατασκευή, τότε το κατάρτι δεν θα είχε την απαιτούµενη στήριξη. Η έλλειψη χρηµάτων, χορηγών, συνέβαλε στην ανεπαρκή και µη ολοκληρωµένη προετοιµασία.

Το 1985 η εκκίνηση του Mini Transat εγκαταλείπει το Ηνωµένο Βασίλειο και εγκαθίσταται στη Γαλλία. Η Brest, Concarneau, Douarnenez, La Rochelle φιλοξενούν την εκκίνηση, η Madeira ή τα Κανάρια Νησιά χρησιµοποιούνται για ενδιάµεσο σταθµό, ενώ οι Δυτικές Ινδίες ή η Βραζιλία για τον τερµατισµό. Το Mini-Transat ανανεώνεται συνεχώς. Κάθε δύο χρόνια όλο και περισσότεροι ιστιοπλόοι σχεδιάζουν να µετάσχουν στο mini transat. Το 2009, 89 ιστιοπλόοι ξεκίνησαν από την La Rochelle για να φθάσουν στο Salvador de Baha της Βραζιλίας.

Το 2013 και 2015 η εκκίνηση έγινε από τη Douarnenez προς τη Γουαδαλούπη, ενώ το 2017 η εκκίνηση έγινε από τη La Rochelle προς τη Le Marin της Μαρτινίκας µε ενδιάµεσο σταθµό τη Las Palmas των Καναρίων Νήσων και είχε 81 συµµετοχές.

Χαρακτηριστικά σκάφους

Μήκος γάστρας 6,50m

Βάρος 800 Kg

Επιφάνεια µπαλονιών 80m2

Επιφάνεια κρεβατιού 1,5m2

Τα σκάφη χωρίζονται σε δύο κατηγορίες:

Τα πρωτότυπα και της σειράς.

Εφετινή διοργάνωση

Φέτος το Mini-Transat θα εορτάσει τα τεσσαρακοστά δεύτερα γενέθλιά του, ξεκινώντας πάλι από τη La Rochelle την 22α Σεπτεµβρίου 2019.

Η La Rochelle θα φιλοξενήσει τον στόλο των σκαφών 6,50 µέτρων για έβδοµη φορά στην καρδιά του γαλλικού ψαράδικου λιµανιού από τις 11 Σεπτεµβρίου το αργότερο έως τις 22 Σεπτεµβρίου. Ο αγώνας Mini-Transat είναι η ναυαρχίδα της σειράς αγώνων Mini και φέτος θα µετάσχουν 84 άνδρες και γυναίκες ιστιοπλόοι διαφορετικών εθνικοτήτων. Για µερικούς είναι ένα αθλητικό κατόρθωµα, για άλλους µια προσωπική πρόκληση, αλλά για όλους µια ανθρώπινη περιπέτεια.

Ο αγώνας των 4.050 ναυτικών µιλίων ενός ατόµου µε τα µικρότερα σκάφη µήκους 6,50 µ. ανοικτής θαλάσσης θα διεξαχθεί σε δύο σκέλη.

Το πρώτο από τη La Rochelle προς τη Las Palmas είναι µήκους 1.350 µιλίων και θα διαρκέσει από 7 έως 10 ηµέρες. Θα συνιστά την πρώτη αγωνιστική δοκιµασία ανοικτής θάλασσας αφού θα πρέπει τα σκάφη να διαπλεύσουν τον περίπλοκο Βισκαϊκό Κόλπο πριν διαπλεύσουν τις ακτές της Πορτογαλίας για να φθάσουν στο Αρχιπέλαγος των Κανάριων Νήσων.

Το δεύτερο σκέλος των 2.700 ναυτικών µιλίων θα ξεκινήσει από τη Las Palmas στις αρχές Νοεµβρίου και θα διαρκέσει 15 έως 20 µέρες για την άφιξη στο λιµάνι Le Marin της Μαρτινίκας των Γαλλικών Δυτικών Ινδιών. Στο πρώτο µέρος της διαδροµής αυτής οι ανεµολογικές συνθήκες έχουν πολλές εναλλαγές µέχρι τα σκάφη να µπουν καθαρά στους περίφηµους αληγείς που θα τα συνοδεύσουν κατάπρυµα µέχρι τη Le Marin.

Στην εφετινή διοργάνωση έχουν δηλώσει και έχουν περάσει µέχρι τη 17η Δεκεµβρίου 2018 την πιστοποίηση για συµµετοχή (qualification) περί τους 10 ιστιοπλόους µε σκάφη “prototype” και 42 µε σκάφη “Serie”. Άλλοι 45 έχουν προεγγραφεί αλλά αποµένουν να συµπληρώσουν κάποιες δοκιµασίες για να γίνουν αποδεκτοί στον αγώνα.

Μεταξύ αυτών και ο Έλληνας Μάρκος Σπυρόπουλος, µέλος και αθλητής του ΠΟΙΑΘ, µε το σκάφος “ALISIA” GRE 931 τύπου “BERTRAND” του 2017, στην κατηγορία “prototype”.

Ο Π.Ο.Ι.Α.Θ πιστός στον καταστατικό του σκοπό για την ανάπτυξη της ιστιοπλοΐας, της θαλασσοπορίας και της συµµετοχής σε αγώνες µεγάλων αποστάσεων, στηρίζει την προσπάθεια του Μάρκου Σπυρόπουλου για την ολοκληρωµένη συµµετοχή στο Mini Transat 2019. Ελπίζουµε ότι και άλλοι θα συµβάλλουν ώστε η χώρα µας πρωτοπόρος των ναυτικών κατορθωµάτων από αρχαιοτάτων χρόνων και πρώτη δύναµη στην εµπορική ναυτιλία να εκπροσωπηθεί επάξια και στους σύγχρονους άθλους της αγωνιστικής ναυτοσύνης.

Ο Ιωάννης Μαραγκουδάκης γεννήθηκε το 1938 στην Αθήνα. To 1953, σε ηλικία 15 ετών, τιμήθηκε από την τότε Βασίλισσα Φρειδερίκη με έπαινο εξαίρετων πράξεων, για τη συμμετοχή του με το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων στην αρωγή των σεισμοπλήκτων Ιονίου. Παράλληλα με τις Γυμνασιακές του σπουδές στη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή, ασχολείται με τον αθλητισμό στίβου και το 1957, σε ηλικία 19 ετών, καταρρίπτει την Πανελλήνια επίδοση στη σφυροβολία. Τον ίδιο χρόνο εισάγεται στη Σχολή Μηχανολόγων – Ηλεκτρολόγων του Ε.Μ.Π. Αποφοιτά το 1962 και υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία στο Τεχνικό Σώμα, ως έφεδρος Ανθυπολοχαγός. Μετά από μια εικοσαετή επιστημονική και επιχειρηματική δραστηριότητα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αφιερώνει πολύ από τον ελεύθερο χρόνο του στην ιστιοπλοΐα και έχει μία εμπειρία άνω των 150.000 ναυτικών μιλίων σε ιστιοπλοϊκούς αγώνες και θαλάσσιες περιηγήσεις, με διάκριση μεταξύ των άλλων και στον Αγώνα Διάπλου του Ατλαντικού ARC 2000. Από το 1985 είναι Πρόεδρος του Δ.Σ. του Πανελληνίου Ομίλου Ιστιοπλοΐας Ανοικτής Θαλάσσης (Π.Ο.Ι.Α.Θ.) και από το 1990 και για 22 χρόνια διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Θαλάσσιας Ενώσεως. Εκδότης του περιοδικού του ΠΟΙΑΘ «Ιστιοπλοϊκός Κόσμος» από το 1987. Εκπρόσωπος της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας από το 2002 έως το 2010 στην Επιτροπή Ανοικτής Θαλάσσης της Διεθνούς Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας. Επίτιμος δημότης Λέρου για τη διαρκή προσπάθειά του αναδείξεως της νήσου και την ανάπτυξη του ναυταθλητισμού της και του Αγαθονησίου για την εγκαθίδρυση συστήματος τηλεπαιδιατρικής
Previous Post Next Post
45 shares