Μια ακόμη προσπάθεια εξωστρέφειας

∆εν θα µπορούσα λοιπόν να λείψω απ αυτό το ραντεβού. Και µιλώ για τον 1ο ιστιοπλοϊκό μαραθώνιο που έγινε στο Μικρολίμανο μερικές εβδομάδες πριν. Και όταν λέω δεν θα µπορούσα να λείψω να εξηγηθώ.

Όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούµαι µε το άθληµα, τα οποία θυµάµαι πολύ έντονα παρεµπιπτόντως, έζησα το άθληµα κάτω από σχεδόν όλες τις συνθήκες. Από την εποχή που πρώτα µαθαίναµε να κάνουµε πολυεστέρα µιας και πληθώρα υλικών δεν υπήρχε, εδώ καλά καλά δεν υπήρχαν αποδυτήρια στον Όµιλο που ξεκίνησα, µέχρι τη σηµερινή εποχή που παρά τις δυσκολίες και τα οικονοµικά προβλήµατα που υπάρχουν οι συνθήκες συνεχίζουν να είναι ακόµη πολύ καλύτερες από τότε.

Όλα αυτά τα χρόνια λοιπόν το μεγαλύτερο και το κυριότερο πρόβλημα που αντιμετώπισα και συνεχίζω να αντιμετωπίζω είναι η εξωστρέφεια του αθλήματος. Το πως θα µπορέσω να διαδώσω το άθληµα όχι µόνο ως εικόνα αλλά και στην ουσία του, στην πράξη.

Προσωπικά έχω προσπαθήσει και συνεχίζω να προσπαθώ προς αυτή την κατεύθυνση µιας και τα εργαλεία που διαθέτουµε πια (ιντερνετ, social media κλπ) έχουν µεταµορφώσει τον καθένα από εµάς ως έναν εν δυνάµει δηµοσιογράφο της ίδιας µας της δραστηριότητας.

Παρά ταύτα όµως αυτό που παρατηρώ όλα αυτά τα χρόνια είναι ότι παρόλα τα εργαλεία που έχουµε πια για να προσελκύσουµε και να ενηµερώσουµε τον κόσµο για το άθληµα και την εν γένει δραστηριότητά µας, πέρα από το γεγονός ότι το άθληµα έγινε ευρέως πιο γνωστό µέσα από τις επιτυχίες του, δεν έχει καταφέρει ακόµη να δραστηριοποιήσει τον κόσµο όσον αφορά την ίδια του την ουσία, δηλαδή να µπει περισσότερος κόσµος στο νερό.

Η Ιστιοπλοΐα έχει καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια µέσα από τις επιτυχίες της να γίνεται ανά τακτά χρονικά διαστήµατα “είδηση” και γνωστή ως δραστηριότητα και άθληµα στο ευρύτερο κοινό αλλά ο εν γένει πληθυσµός που ασχολείται µαζί της σε µια κατ εξοχήν ιδανική χώρα όπως η Ελλάδα έχει αυξηθεί µεν, αλλά όχι όσο θα µπορούσε, λαµβάνοντας υπ όψιν τα εργαλεία προώθησης που έχουµε σήµερα.

Σ’ αυτό σαφέστατα µερίδιο έχει και το γεγονός ότι το άθληµα είναι αρκετά πολύπλοκο έτσι ώστε κάποιος να µπορέσει µε µια απλή µατιά να κατανοήσει το πως γίνεται, τους κανόνες του και την αγωνιστική διαδικασία.

Να το πούµε λίγο πιο απλά. Ο κόσµος χαίρεται µε τις επιτυχίες µας αλλά δύσκολα θα έρθει να δοκιµάσει αν κάποιος κοντινός του άνθρωπος που έχει σχέση µε το άθληµα και το γνωρίζει δεν τον παροτρύνει να το κάνει.

Ο προβληματισμός μου πάνω σ’ αυτό ακριβώς κατέληξε στην εξής σκέψη. Σε σχέση µε το ποδόσφαιρο ή το µπάσκετ, που παίρνεις µια µπάλα και παίζεις ακόµη και στο δρόµο ή σε µια αυτοσχέδια µπασκέτα, µε την ιστιοπλοΐα δεν µπορεί κανείς να εµπλακεί τόσο απλά ούτε µε τη µορφή παιχνιδιού. Χρειάζεσαι θάλασσα (γήπεδο) και σκάφος (µπάλα) για να παίξεις! Αυτό από µόνο του είναι µια τεράστια δυσκολία µιας και στερεί στον νέο τη δυνατότητα να παίξει “µπάλα”. Στερεί την ευκολία του να έρθει ο νέος σε µια απλή επαφή µε το άθληµα. Του στερεί τη δυνατότητα να νιώσει πως είναι.

Αυτό πιστεύω ότι είναι το µεγαλύτερο πρόβληµα που αντιµετωπίζει το άθληµα. Η έλλειψη πραγµατικής επαφής που υπάρχει µε τον έξω κόσµο. Γι αυτό λοιπόν πιστεύω ότι γεγονότα όπως ο ιστιοπλοϊκός μαραθώνιος πρέπει να στηριχτούν και να αγκαλιαστούν από όλους μας μιας και έρχεται να καλύψει ένα πολύ μεγάλο κενό που υπάρχει, μιας και δίνει τη δυνατότητα στον απλό κόσμο να έρθει σε επαφή από κοντά τόσο με τους πολύ καλούς αθλητές που διαθέτουμε όσο και με τα ίδια τα σκάφη με τα οποία αγωνιζόμαστε. Μας δίνει τη δυνατότητα να µιλήσουµε για το άθληµα µας κατευθείαν στον άµεσο ενδιαφερόµενο δίνοντας του άµεσα τα όποια οφέλη µπορεί να έχει από την εµπλοκή του µε το άθληµα είτε ως µια δηµιουργική απασχόληση είτε ως αγωνιστική διαδικασία. Μας δίνει τη δυνατότητα πια ως άνθρωποι να µιλήσουµε για το άθληµα που αγαπήσαµε και κατά την άποψη µου δεν υπάρχει καλύτερο “µαρκετινγκ” από αυτό.

Αν πραγµατικά θέλουµε να εκµεταλλευτούµε τη δυναµική που έχει δηµιουργηθεί από τις επιτυχίες του αθλήµατος µας τότε δεν θα πρέπει απλά να περιµένουµε τον κόσµο να έρθει σε εµάς αλλά εµείς να πάµε σ’ αυτόν. Το γήπεδο υπάρχει μιας και η Ελλάδα είναι πλημμυρισμένη από θάλασσα! Έχουμε έναν από τους καλύτερους στίβους παγκοσμίως τόσο από πλευράς κλίματος όσο και από πλευράς ομορφιάς. Είναι στο δικό μας χέρι λοιπόν να “ανοίξουμε” τα μάτια μας και να δούμε τους τρόπους που θα μας βοηθήσουν προς αυτή την κατεύθυνση.

Πάνω στο συγκεκριµένο ζήτηµα πολλά θα µπορούσαν να ειπωθούν και ακόµη περισσότερα να γίνουν, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέµα. Προσωπικά λοιπόν, µιας και µόνο για τον εαυτό µου µπορώ να µιλήσω, όποια ενέργεια πηγαίνει προς αυτή την κατεύθυνση θα µε βρει αρωγό µιας και η χώρα µας είναι ένας θαυµάσιος ιστιοπλοϊκός προορισµός ιδανικός για όποια ιστιοπλοϊκή δραστηριότητα.

Χρόνια το λέµε. Αλλά όπως λέει και η παροιµία “τα πολλά λόγια είναι φτώχεια”.

Previous Post Next Post
0 shares